Cebes

— —| Zupuirtä zortızd - {K. Kovsos!. Corrections au texto de Lycurgue (contro Léocrato, 80, lire : areyvös au licu de toyvas), de Clément d'Alexandrie, de Galien (kaxc& yafpev), du scoliaste do l'Odyssée, de Théophraste (Caractères, 29, lire : Sdaxzetv au lieu de gviistew), de Cébés, de Strabon, d'Hésychios, de Philon le juif, d'Origène, de Galien (uéAdw avec l'inf. aor.). I SYMMIKTA KPITIKA.(1) >VX® © INR ALS A. 2 — § 32. e a “atta Aunotpy. x. Acwxoxt. 80, ced. 192 a xxl yap mxhxriby ÓTO nv tóre wexpxyutvov Suu, ¿oxróc ÉcTiv Ev vol; yeypxevors idetv thy Exeivay &peTnv D. Oda Alyx Tots PrdoAdyors 7pXypaTa mupesye To Yuwpiov Tolto roù Auxovpyou. ‘O Kopxfis nxrzywpisz; eis To Edxoos Ixarüc refer ev tat, Enuerwoeci (cei, 64) © “Ozws morì 8 Av Èyn, 76 yoöv ’Ioxvds, Oxppnoas Av pxiny, emxvxyxes rperréov elvar els TO “Ixarúc. "Epet de nal ev tots ¿7% (cei. 36) Auxoüpyo;, [axv& uiv oùv xxl sa0Tx Thy TOY mpoyövav yvova: Sixvoray 2. Kate rdv T. Arvööppiov Ev To Oncxup tod ‘Eppixoy Erepavou Eypadev 6 fatup doxvpic, xuxa de rdv Eyeibiov Ev =% éxddcer Tod Adyou TOU Auzoupyou (ced. IX) ovyrdc. "AN ot einxszv capi à xadoc. ‘0 vewori éxdoùs tov Adyov TouTov ‘Pedavrliog peretuzwee <b loyräüc els vd oc l'yroc (cer. 112). | AAN’ obdels, vouitouev, ebpe tHv yynclzv yexpnv, Ari xx Aus elve ATEXNQS ro áregróc” a xal yap TxdziOv ovtov zöv ete nenpeyhevoy 1.006 drexrüc Earıv év Tots YEYPZLLEVOLS Idetv vhv éxelvav &perny 2. Td : TEXNDZ peytànv Exyov mpd; To IZXNQE époiérnrx (T=1 xxl E=C) edxdrus HOUVeTO VX perznen el; würd. § 33. Kin. "Adee. Miporpemr. I’, 96 (ced. 77 Hort.) © My oúv êre ppovriZere pedi el dliror te bps dyopedovor cipparis tives KYOpxtor D. “O KéGnros &ropalverai dv tH Aorig ‘Epuñ (Top. A’, cei. 255) Bri dpether y &vayvw59% a Ma ouv ers ppovticere und’ el gdaipdr si bp; &yopsvoucı are. >. ‘Huets peraypigopev « Mn ov Erı ppovtitere wndè d.liror ti bunks Kyopevouss GUPRXXÉS TIVES (1) Sovéyeta” We dele. 1877, ced, 303, N al Brunet

ΣΥΜΜΙΚΤΑ ΚΡΙΤΙΚΑ. (1) Λυκοΰργ. κ. Λεωκράτ. 80, σελ. 192 « και γαρ παλαιών όντων των τότε πεπραγμένων όμως Ισχνως εστίν έν τοις γεγραμμένοις ι&εΐν την εκείνων άρετην ». Ουκ ολίγα τοις φιλολόγοις πράγματα παρέσχε το χωρίον τοΰτο του Λυκούργου. Ό Κοραής καταχωρίσας εις το έδαφος ίκανως λέγει έν ταΐς Σημειώσεσι (σελ. 64) ce "Οπως ποτέ δ' αν εχη, το γουν Ίσχνώς, θαρρησας άν φαίην, έπάναγκες τρεπτεον είναι εις το Ικανως. Έρεΐ δε και έν τοϊς ές·^ς (σελ. 36) Λυκούργος, 'Ικανά [Λεν ουν και ταΰτα την τών προγόνων γνώναι διάνοιαν ». Κατά τον Γ. Δινοόρφιον έν τω Θησαυρω του Ερρίκου Στεφάνου εγραψεν ό ρητωρ ισχυρώς, κατά δε τον 2χείβιον έν τ'?ί έκδόσει τοϋ λόγου του Λυκούργου (σελ. IX) συχνώς. "Αλλοι εί'κασαν σαφώς ίο xaJ-ώς. Ό νεωστι έκδούς τον λόγον τούτον 'Ρεδάντζιος [j-ετετύπωσε το ισχτως εις το ώc 'όχτος (σελ. 112). 'Αλλ' ουδείς, νο[λίζο;Λεν , εύρε την γνησίαν γραφην, ήτις καθ ημάς εινε αΤΕΧΝΩΣ ήτοι àtfp'-ûc1 (C κ·«^. γαρ παλαιών όντων των τότε πεπραγμένων δαως àrfjrwc εστίν έν τοις γεγρα[/(χενοις ίδεΐν την εκείνων άρετην ». Το : ΤΕΧΝΩΣ ρ.εγάλην έχον προς το 1ΣΧΧΩ2 ομοιότητα (Τ = Ι και E = C) ευκόλως ηδύνατο να μεταπέση εις αυτό. § 33. Κλη;χ. Άλεξ. Προτρεπτ. Γ, 96 (σελ. 77 Ποττ. ) « Μη ουν ετι φροντίζετε μηδέ ει όΛίγογ τι ύαας άγορεύουσι σύρφακες τίνες αγο ραίοι ». Ό Κόβητος αποφαίνεται έν τω Λογίω 'Ecpfj (Τόμ. Α', σελ. 255) δτι οφείλει ν' άναγνωσθ-?) « Μη ουν ετι φροντίζετε μηδ' ει (ρΛαϋξόν τι ύμας άγορεύουσι κτέ. ». Έμεϊς μεταγράφομεν ce Myj ουν ετι φροντίζετε μηόε οΜγον τι ύμας άγορεύουσι σύρφακες τίνες (1) Σ«νέχειχ· ίδε Δ^λτ. 1877, σελ. 303.

αγοραίοι ». Πρβ. Πλάτ. Κρίτ. σελ. 48 , α' « Ούκ αρα, ώ βέλτιστε, πάνυ η|ΛΪν ούτω φροντιστέον τί έρουσιν οί πολλοί η[Λας αλλ' δ τι ό έπαίων^ χέρι των δικαίων και άδικων, ό εΐς , και αύτη η αλήθεια » , κτλ. "Ετι δε Άθην. σελ. 268, ε' « των γαρ κυνικών φροντις ούδε η σ[Λΐκροτάτη » , κτλ. § 34. Γαλην. Τό[Α. Β', σελ. 753 « τοις ρ.έν δη σοφισταΐς μακράν γαίρειν ρητεον 3) και Τόα. Τ', σελ. 391 « μακράν χαίρειν είπόντας έκείνοις τών φιλοσόφων, δσοι κτέ. » και Τό[Λ. θ', σελ· 731 « καν ει [Λ η συγχωροΐεν δε, μαχραν χαίρειν αύτοΐς είπόντες — σκοπώ[Λεν οΰτως ». Άτοπώτατ' έχει το μαχραΝ χαίρειν. Ελληνιστί λέγεται μακρά χαίρειν, ώς ζιοΛΛα χαίρειν. Πλούταρχ. Κλεοα. 27 « [χακρα χαίρειν φράσας Άχαιοΐς «. Διονύσ. Άλικαρν. Δεινάρχ. 6 « j/,ακρα ταϊς έπιγραφαϊς τών βιβλίων χαίρειν ειττών » , κτλ. Και παρ' άλλοις δ' εύρίσ/.εται πλη[Λ[Λελώς γεγρα[Λ[λένον μακραΝ χαίρειν άντι τοϋ μακρά χαίρειγ. Άθην. σελ. 385 , β' « οι [/,έν ουν πολλοί μακράν χαίρειν ειπόντες αύτώ έδείπνουν ». Ούτε ô Δινδόρφιος έπηνώρθωσε το σφάλρια οΰτε ό Μεινέκιος. Αίλιαν. σελ. 141, 2 Διδ. « έπίδεσρ.α και σπληνία και κράσεις φαρμάκων μακράν χαίρειν είπόντες (άπολιπόντες) ». 'Ορθώς άναγινώσκεται εν σελ. 347, 30 α μακρά χαίρειν φράσας Άλεξάνδρω και Μακεδόσι και τώ βίω » και σελ. 383, 19α και μακρά χαίρειν ειπούσα ίατροϊς τε αύτοΐς και φαρ^άκοις » και σελ. 421 , 27 « μα κρά χαίρειν είπόντες "Αννωνι και [Λκθηρ;.ασι τοις εν τ·?ί δουλεία ». Ώριγέν. Τό[Λ. ΙΘ', σελ. 232 «δρα ει [Λη ό λόγος έρεϊ (Γρ. αίρει) μακράν [/.εν χαίρειν ειπείν τοις γεγραΐΛ^ένοις κτέ. ». σελ. 242 α μακράν χαίρειν φράσαντες τοις άνόιχοις νόρ,οις ». σελ. 393 « διόπερ μακράν χαιρέτωσαν οι ταύτα γράφοντες ». Τό(/.. Κ', σελ. 94 ο: οί μακράν χαίρειν είπόντες τνί ποικίλη τών λέξεων συνθέσει » (Πρβ. και ϊό[χ. ΚΕ', σελ. 82). 'Αλλ' εν σελ. 118 φέρεται α μα κρά χαίρειν λέγειν τω παντός vojjlou τών έπι γης κρείττονι » και εν σελ. 161 & μακρά χαίρειν είπόντες τοις τοιοισδί δαι^Λονίοις ». Πρβ. και ϊό(7.. ΙΘ', σελ. 298 α κοΛΛά χαίρειν φράσαντες ώς άνδραπόοοις τοις ίδιώταις ».

ΪΙολύαιν. Στρατηγ. σελ. 185, 6 Τεϋβν. « Φοίνιξ'. μεν μακράν χαίρ^ιν εφη » και σελ. 204, 11 « τω Ίσθμώ μακράν χαίρειν ειπόντες ». Άλλα σελ. 144, 28 « μακρά χαίρειν τω κιθαρωδώ και τφ γάμω φράσας ». Ουκ όλίγην εμφαίνει άκρισίαν η εν σελ. LX.VI παρατηρησις α μακρά ΜΡ, ut 144, 28 ; μακράν ut 185, 6 Δ, reetius fortasse, cum ού μακράν, ες μακράν similia apud Polyaenum sint frequentissima ». Την δύναμιν του μακρά χαίρειν ψράσαι ηθέλησε και Ô Λουκιανός να παραστηση εν τω συγγραμματίω αύτοΰ ύπερ του εν τνί προσαγο ρεύσει πταίσματος S 2 λέγων « Το γουν (Λακρά χαίρειν φράσαι το [Ληκέτι φροντιεϊν οηλοϊ». Είνε οε προσφιλής τω Λουκιανω ί\ χρ-^σις του μακρά χαίρειν φράσαι ί\ eirtelr, otov Άπολογ. 5 ce p,ocκρά χαίρειν φράσαντα τοις αύλοΐς και ρυθμοϊς καΐ όρχημασι ». Όν. ν] Άλεκτρ. 2 α μακρά χαίρειν φράσας τω χρεμετίζειν ». Δις Κατηγορ. 21 α μακρά χαίρειν τοις πόνοις φράσαντες ». Περεγρ. Τελ. 32 α μακρά χαίρειν φράσας θανατώντι σοφιστνί ». Πλοί. ύ\ Εύχ. 2 « μακρά χαίρειν φράσας τω Αιγυπτίω ναυπηγώ ». Διι Τραγ. 32 α μακρά χαίρειν φράσας ταΐς ενταύθα τιμαΐς και κνίστ) και ίερείων αίματι ». Θεών Έκκλ. 9 «■ μακρά χαίρειν είπόντες ». ίΐρβ. και Άπολογ. 3 α την μεν έλευθερίαν μακρά χαίρειν έαν ». Και εν τισι μεν τών χωρίων τούτων φέρουσι τάντίγραφα την τ' δρθην γραφην μαχρά καΐ την ημαρτημένην μαχράν, εν άλλοις οε μόνην την ημαρτημένην μακράν. Την διττην ταύτην γραφην βλέπει τις και εν Όν. η Άλεκτρ. 23 «μακρά οιμώζειν λέγοντα ταΐς ίατρικαΐς περιόδοις ». Χρ^σις του jtoJJà η μακρά χαίρειν φράσαι, κτλ. η απλώς χαίρειν φράσαι, κτλ. έγίνετο εν τνί Ελληνική γλώσση ύπο τών επ ιθυμούντων εύφημως πως να έμφανίσωσι την εννοιαν του àztaJJaγήναί τίνος, αποτάζασυαί ztvc, Λαραιζήσασυαί τι, αψροντιστήσαί τίνος, κτλ. Ήσύχ. α ΠοΧΛα χαίρειν φράσας : άποταξάμενος » και α Χαίρειν έασαι : καταφρονεΐν » και α Χαίρειν φράσαντες : άποταξάμενοι ». Σχολ. Εύριπ. Φοιν. 913 « Σύνηθες δε τούτο και τρις κοινοΐς, το παραιτεΐσθαι έτερον και χαίρειν Λέγειν έαν} ει οι' αύτο βλάβη εις έτερον ανακύπτει μ-είζων », κτλ. Παρελαμβάνετο δ' ενίοτε και το ερρωσθαι άντι του χαίρειν, ώς εν άποσπάσματι του Άντιφάνους παρ' Άθηναίω σελ. 100, ς' κ έρρώσθαι λέγων άπασιν » και παρά Δημοσθένει σελ. 419, 248 α έρρώ-

σθαι πολλά φράσας τω σοοω Σοφοκλεΐ» και σελ. 526, 39 « έρρωσθαι πολλά τοις νόρ-οις ειπών και ύι^ϊν ». Φωτ. Λες. σελ. 17, 22 « Έρρωσθαι φράσας: οιίΑωζειν ειπών, κατεγνωκώς ». Τα αυτά φέ ρονται και παρά Σουίτα. Έν τω Λεξικω του Ησυχίου γίνεται ί\ έξηγησις δια [Λονου του οίμυζειν είπώκ, έν δε τοις Βεχ,κηρου Άνεκδότοις σελ. 243, 29 δια |λόνου τοΰ χαζεγνωχώς. Πρβ. και Λεννηπιον ΦαΛάρ. Έπισζ. σελ. 321. S 35. Σχολ. Όδυσσ. S, 508 ( σελ. 600, 12 Δινδ. ) α Αίνος : έπαινος, ό εις προτροπής περιπετειών παραινετικών ». Την υπό τοίί Κοβητου (Μνημοσ. 1873, σελ. 22 ) [Λεταβολην τοΰ παραινετιχήν εις το xaçatrsTtxdç άουνατοΰ|χεν να έγ·/.ρίνωρ.εν νο[/.ίζοντες δτι ί\ αληθής τοΰ σχολίου τούτου άνκγνωσις είνε « Αίνος : έπαινος ό εις προτροπηΝ, ( ΠΕΡΙεχων ) ΠΕΡΙπέτειαν παραινετικην ». Πρβ. Τητ. Ούαλζ. Τό(Λ. Α', σελ. 175, 1 « Αίνος δε δτι και παραίνεσίν τίνα περιέχει' αναφέρεται γάρ δλον το πράγμα εις χρησίαην ύποθηκην ». § 36. Θεόφραστ. Χαρακτ. Κθ' «και προς τους παρακαθηαένους δε ειπείν δεινός ώς ου δει" τον άνδρκ άλλα το πράγμα κρίνεσθαΓ και φησαι αύτον κύνα είναι τοΰ δη[Λου, ωυΛάζζειν γαρ αύτον τους άδικοΰντας* και ειπείν ώς ούχ ε^ο[χεν τους υπέρ των κοινών συναχθεσο(Λενους, άν τους τοιούτους προώαεθα ». Άνέγνωιχεν τα ύπο τοΰ Άστίου ( Θεο<ρρ. Xaç. σελ. 251 ) και τα ύπο τοΰ Σεππάρδου ( Θεοφρ. Χαρ. σελ. 259 ) προς έξηγησιν τοΰ ψνΛάζζειν διειλη^υ-ένα, άλλ' ηκιστα τούτοις πειθό|Λενοι άποφαινό[Λεθα δτι εγραψεν ό Θεόφραστος « vJaxzeîy γαρ αύτον τους άδικοΰντας ». Εύλογώτατα δε, νο^ίζοτ,εν, έχει να όνοιχάζηται κύων τοΰ δηΐλου ό δίκην κυνος ύλακτών και άπερύκων απ' αύτοΰ η και δάκνων τους άδικοΰντας αυτόν. Έν τοις 'Ιππεΰσι τοΰ 'Αριστοφά νους στίχ. 1023 λέγει ό Πκφλαγών προς τον Δ'ΐψ-ον : Ιγώ μίν βιμ' b κύων · προσοΰ γαρ άπύω" σοι δ' είπε σώζεσθαί μ' ο Φοίδος τον κύνα. 'Εν δέ τω Α' κατ' Άριστογείτονος λόγω τοΰ Ψευδοδηιχοσθένους σελ. 782, 40 φέρεται α Τί ουν ουτός έστι; Κύων νη Δία, φασί τίνες, τοΰ . Ποδαπός ; Οίος ονς pèr aiziâtat Jvxovç είναι μή οάχνεΐ)'.

ά δέ φησι φυλάττειν πρόβατα κύτος κατεσθίειν ». Πρβ. και Εενοφ. Άπορ-ν. Β', θ', 2 « Και ό Σωκράτης, είπε μοι, εφη, ώ Κρίτων, κύνας δε τρέφεις, ΐνα σοι τους λύκους άπο τών προβάτων άπερύκωσι ; Και [λάλα, εφη* μάλλον γάρ [.ιοι λυσιτελεΐ τρέφειν η [χη. Ούκ ocv ουν θρέψαις καΐ άνόρα όστις έθελοι τε και δύναιτό σου άπερύκειν τους έπιχειρουντας άοικεΐν σε ; ». "Ετι os Διογ. Λαέοτ. Τ', 60 « 'Ερωτηθείς τί ποιών κύων καλείται, εφη, τους [Λεν δίδοντας σαίνων, τους δε [λη δίδοντας ύλακτών, τους δε πονηρούς δάκνων ». Έν ταΐς του Άλκίφρονος Έπιστολαις Γ', 62, 2 φέρεται α ου γαρ βούλθ[Ααι χειρών φκνηναι τών κυνών, α'ί τών τρεφόντοιν προνUaxzova και κηδονται », ο~ερ άτόπως ό Μεινεκιος ('AJxicpp. σελ. 156) αετετύπωσεν εις το τιροφυΛαχζοϋσι. Παρκτηρητέον δ' οτι και παρά Χαρίτοινι Δ', 2 παρέχουσι τάντίγραφα « 'Αλλ' ου διέφυγον* οι γαρ κύνες φνΑάσσοντες έ[Αηνυσαν αυτούς » άντι του vJacaortsç ήτοι ùJaxrovyzeç. Πρβ. Τ', 4 « Τα χέως δ' ένεπλησθη τα ορη βοώντων, θεόντων, κυνών νΛασσόντωκ, ϊππων χρε|/.ετιζόντων, θηρών έλαυνοαένων ». Του ρηαατος ύΛάσσείν, ου ό αόριστος ύΑάζα,ί ευρίσκεται παρά Δίωνι τω Κασσίω ΞΓ', 28 α εΓ τε που κυνί^ιον νΛαζε » , ποιείται [Λνείκν και ό Ευστάθιος γρκφων « Ούκ. έχει δε καιριωτέραν επί κυνών λέξιν ειπείν του σαίνειν και του ύλάειν, ές ου παράγωγον το ϋΐάσσειν "/.αι το ύλακτεΐν » ( σελ. 1791, 63). § 37. Κεβης Πίν. ΙΕ', 2 « Ούκοΰν και θύρχν τινά μικράν και όδόν τίνα προ της θύρας, ήτις ου κοΛν όχΑεΐζαι> άλλ' ολίγοι πάνυ πορεύονται, ώσπερ δυσανόόου τίνος και τραχείας και πετροίδους είναι δοκούσης ; ». Ουδαμώς η^εΐς ά[Λφιβάλλο|Λεν οτι ύπο τοίί Κεβητος η Ψευύοκεβητος έγράφη ύφ' εν « ή'-ις ου ποΑυο^Ιεϊται », ουχί κατά οιάστασιν α ή'τις ου πο.Ιυ οχΑεΐταο ». Πρβ. Διόδ. Σικελ. ΙΔ', 95 « και της πόλεως τών Άγυριναίων ηρχε ποΑυοχ.Ιουμενης κατ' εκείνους τους καιρούς » και Στράβ. σελ. 378 α και δια ταύτας ουν èxoJvoχΛείζο η πόλις και έπλουτίζετο ». Έν τοϊς κο^διξι του Στράβο^νος και παρ' Εύσταθίω [χνη[χονεύοντι τα του γεοι γράφου σελ. 290, 34 φέρεται ποάνωχαεΐζΟ) όπερ καίτοι πκντελώς βάρβκρον ον έτηρηθη ά^.ετάβλητον εν τε τ-75 έκδόσει τοΰ Μεινεκίου ( σελ. 536, 18 ) και έν τνί του Κ. Μυλληρου ( σελ. 325, 22 ). BULL. DE UUHRESP. HKLLÉ.MQUE, Π,

ΣΠΙΜΙΚΤΑ KPITHU Του ενεργητικοί» τύπου ποΑυοχΛεΐν γίνεται χρνίσις ύπό Διονυσίου του 'Αλικαρνασσέως 'Ρωιχ. Άρχ. Ε', 6 « εν πόλει [Λεγάλη καΐ ποΛυογΛούση » και Ç', 64 α αι [Λέν ουν ποΛυοχΑοϋσαι δυνάμεις — άσχηj/,ονοΰσι ». Πρβ. και ποΜοχΛος, πο2υοχΛία. Πολλάκις δ' οι μεταγραφείς τα [Λεν διεστωτα συνάπτουσιν, οίον ορθαν ους — ορθόνους, μεν ούσα — μένουσα, Moi δόρει — èJoiôoçsc, ovδέν zc μείον — ovôèv νίμιον, έζ *Αχης — έζάκις, κτλ., τα δε συνεχή δικστϊτώσιν, οίον Μενάναρεων— μεν ανόρεΐον, Όννμάχριτον — όνομα xpetzzor, δψΙοϋντί — οηΛοϋν τι-, ανΐίαοζει — άν zc όόζει, ώσιώαησαν — ώς είώθεσαν, φροντίσδην — ψρονζίς δ* ην, περιοργής — περί οργής, Σαπψωαι, — Σαπφώ al, ψενοαγγεΛησειν — ψευδαγγεΛής fir', εφέδραrov — ècp εδραν ον, προφρονζίση — πρόφρων ζις ή, κτλ. Φίλων Toy,. Ε', σελ. 60 « [Λ7]δε χειρότρ//]τκ θεαν πΑασζεΐν». Γραπτέον « [χηδέ χειρόΚ^ητα θεοΛΑασζεΐν ^. Πρβ. Τό^/.. Δ', σελ. 225 « θεοπΑασζοϋσι τω λόγω τον Νεΐλον Αιγύπτιοι » και Τό(Λ. Τ', σελ. 103 «οι κύνκς και λύκους και λέοντας — θεοπΑασζοϋν ΐες ». Τουναντίον δ' εν Τό;/.. Δ', σελ. 301 κείται ίεροπρεπωδέσζαζον άντι του ίερώ πρεπωδέσζαζον. Άθην. σελ. 157, δ' « τό γαρ έσθίειν πολλά και χρέα φαγεΐν τους [Λεν λογισμούς έζαιρεΐ κτέ. ». Ουχί το χρέα φαγεΐν άλλα τό χρεο(ραγεΐν ( = κρέα έσθίειν) αρμόζει τω προκειμένω χωρίω. Πρβ. και .Στράβ. σελ. 776 α ώστε [λτϊ χρεοφαγεΐν [Λονον άλλα και όστοφαγεΐν και ^ερ^ατοφαγεΐν » , κτλ. Σωραν. σελ. 12,10 Έρ[Λ. « η δέ δλη ιχητρα κατά τό πΛεΐσζον δνναμονν έστι νευρώδης ». Ή ορθή γραφή έσώθη παρ' Όρειβασίω Τό[λ. Γ', σελ. 374 « η δε όλη αητρα κατά το πΛεισζοδυναμοϋν έστι νευρώδης ». Πρβ. και Γαλην. Τόι/.. ΙΗ', β', σελ. 324: κατά τό πλειστοδυνα|Λθϋν. Κλη;Λ. Άλεζ. σελ. 767 « φασι δε οι 'Αττικοί [Λεμηνΰσθαί τίνα Σωκράτει παρεπομένου δαίμονος αύτω ». Κάλλιον, νοαίζθ[Λεν, έχει τό κατά οιάστασιν « παρ* επομένου δαίμονος αύτω ». Σχολ. Άριστοφ. Θεσμοφ. 754, σελ. 269 Διδ. α Τούτο αίμαζοδεχζιχον άγγεΐον , 6 ειπεν ό ποιητής ά[/.νιον ». Δεν λέγεται ελλην ιστί αίμαζοδεχζίχόν άλλ' αίματος δεχζιχόν ( Πρβ. σελ. 511). Έν τοις εις Όδύσσειαν Σχολίοις Γ, 444 ευρίσκεται « τό αίμαζοδόχον άγγεΐον ». Ουδέν βέλτιον του αίμαζοδεκζιχόν εινε τό έν τοις άντι-

γράφοις τοΰ Όρειβασίου φερόρ,ενον Top.. Α', σελ. 533 α το δε δεύτερον οχεΛοχραζυνζιχαν καΐ νεύρων » άντι του σχεάων xçaζυνζιχόν. Άγαθάγγελ. σελ. 177 Διδ. « πάντων έπιστραφέντων εξ όλης καρδίας aùrdJr προαιρετως ». Το ορθόν εΐνε αυτοπροαιρέτως , άνΟ' ου παρά Γαληνώ Τόρ.. ΙΘ', σελ. 452 κείται ανζό προαιρέζως. Θερ.ίστ. Παραφρ. Top.-. Α', σελ. 82, 19 Τεϋβν. « όργη έστιν δρεξις àvzi Λνπήσεως » . 'Ορθώς άναγινώσκεται εν σελ. 201, 20 « τι έστιν οργή ; ζέσις τοΰ περικαρδίου αίρ.ατος οι' δρεξιν àrzcJvπήσεως » και εν Top.. Β', σελ. 13, 10 «ο την όργην άποδιδούς ζέσιν τοΰ περί καρδίαν αΐρ.ατος δι' δρεξιν αγζιΑνπήσε(ύς » και σελ. 13, 16 « ô ρ.έν γαρ δρεξιν ανζιάνπήσεως » και σελ. 13, 18 « ό ρ,εν γαρ λόγος της όργης δρεξις ανζιΐνπήσεως ». Πρβ. Άριστοτέλ. . Α', α', 11 « οίον όργη τι έστιν* ό ρ·έν γαρ δρεζιν àrztη τι τοιούτον, ό δε ζέσιν τοΰ περί καρόίαν αΐρ,ατος η θερρ.οΰ ». "Ετι δε Πλούταρχ. Ήθικ. σελ. 442, β'. Γρηγόρ. Νύσσ. Τό>. Α', σελ. 742, β'. Τητ. Ούαλζ. Top.. Β', σελ. 80, 18 και σελ. 122, 2. Σχολ. Άριστοφ. Βζτρ. 844, κτλ. Διοσκορίδ. Top. Α', σελ. 32 « λευκότερα δε πολλω και αεί θαΛΜσζερα, ». Γελοιότατον εΐνε το αεί θαΛΛεσζερα άντι τοΰ αειθαΜσζερα. Άλέξ. Άφροδ. Προβλ. Α', 49 « ώς χηροϋ ΛΑάσζης :α πηλοποιός ». Άναγνωστεον χηροπαάσζης. Πρόκλ. Διάδ. σελ. 213, 25 Τεϋβν. « κύκλω περιάγεται δια της αεί γενεσίας ». Το κατά διάστασιν προενηνεγρ-ένον αεί γενεσίας εινε παντελώς εκφυλον. Ελληνιστί λέγεται άειγενεσία, ώς παΛιγγενεσία. Ίουλιαν. σελ. 150, β' « της αειγενεσίας τών ζώων ». σελ. 157, α' « τον ύπο την σεληνην τόπον δια της άειγενεσίας συνεχών ». σελ. 164, δ' α της αειγενεσίας τα πείσρ,ατα ». σελ. 185, β' α αίτίαι της αει,γενεσίας ». Πρβ. και Στοβ. Έκλογ. Top.. Α', σελ. 274, 3 Μειν. Σχολ. Όππιαν. ΓΑλιευτ. Δ', 182 « Ένδόρ,υχοι : ê'roor μνχούfterac, φυλαττόρ-εναι ». Γραπτέον ενοομυχούμεναι. Άπολλών. Λεξ. Όρ.ηρ. σελ. 228 Βιλλ. α "Αφενός: πλούτος, ήτοι αφενός εκάστου ένιαυτοΰ περιγενόρ.ενος* ενός γαρ ό ένιαυτός* η άπενός τις ών, ό κεχωρισρ,ένος πενίκς ». Κα! τυφλω δηλον δτι

« àcp ενός εκάστου ένικυτοΰ χ> εγρκψεν ό 'Απολλώνιος . Πρβ. Σχολ. Ίλιάδ. Α, 171 α "Άφενος κκλεΐτκι η άπο ένος ένικυτοΰ περιουσία, πλούτος δε η άπο πολλών » και Ήσύχ. α "Αφενός : ό εξ εκάστου ένικυτοΰ πλούτος' η κπενος, ό κεχωρισμένος πενίκς ». "ΐδε κκί Σμιδίτιον 'i^^yj. Tojx. Α', σελ. 333, 8601. Εύστάθ. σελ. 1099, 58 ce καΐ ου κκτα τους ύστερον, ει αεχυρ κκΐ στρκβόν » κκι σελ. 1 187, 31 α και η νυν οιδέ γε νέα ». ΠκντΙ φζνερον υπάρχει οτι ό Ευστάθιος εγρκψεν ειδεχθή κκΐ γενεά. 2χολ. Άριστεί^. σελ. 392, 12 Δινδ. « δνπερ γαρ τρόπον Δημο σθένης τας αίτίκς άπολύσκσθκι, Jio ττείθεο, βουλωμένος, πρώτον [Λεν λέγει κτέ. ». Άνκγνωστέον α Δηαοσθένης της αϊτίκς άπολΰσαι Λίοηείθη βουλόμενος ». "ΐδε τον λόγον του Δημοσθένους περί των εν Χερρονησω. § 38. Στράβ. σελ. 942, 12 Μειν. α Πεσόντες δ' αμφότερους μη èr επόψει άλληλοις » γ.χ\ σελ. 1161, 1 « κκί εισίν ώλληλκις αί πόλεις ». Ουχί άπίΟκνον ημΐν φκίνετκι οτι κκτ' αρχάς γεγρκμμενον η το ir άπο'^·£ί, ώς εν σελ. 1012, 13 « ποιησζσα δε το στόμκ του Περ σικού κόλπου προς την άπο της εύοαίμονος Άρκβίκς άκρκν εν d^J^£ί ουσκν κτέ. » κκι εν σελ. 352, 11 « είσι δ' επτά τον αριθμόν εν αποικεί πκσαι και τοις εκ της 2ικελίκς κκι τοις εκ της ηπείρου της κκτα την Μεδμκν άφοοώσι » (Πρβ. κκι Εύστάθ. εις Δίον. Περιηγ. 561 ). "Ισως δε κ κι το εν σελ. 329, 17 « κφ' ης εποπτος η τε θάλκττά έστι κκι το "Αντιον » μετκτυπωτέον εις το άποπζος. Πρβ. Έσύχ. α Έπαγωγάς : κιχμκλωσίκς » αντί του àxaγωγάς, κτλ. Άπκντκ δε κκι το εν όψει πχρχ τω Στρκβωνι σελ. 681, 29 α ένθεν η Σίφνος εν όψει εστίν » κκι σελ. 867, 21 « η μεν κκθ"1 Άμκζιτον εν όψει τελέως έστι τω Ίλίω 39.' ». § Ήσύχ. Τόμ. Δ', σελ. 325 « Ήζυθυμωθη: ώργίσθη ». Κκι εν τω Αεζικω του Σουί'δκ φέρετκι « ΏζνανμώΟη: ώργίσθη » (Τόμ. Β', κ', σελ. 1262 Βερν.). Ελληνιστί λέγετκι θυμονσθαι- θνμωθήναι. Άλλα το εκ του όζόαυμος πκρηγμενον ρημκ εινε οζυθνμείο'ΰαι, ουχί όζυανμονσυαι.

'Οφείλει λοιπόν το κκτκ το εθυμυθη σχηακτισθέν ώζυθυμώΰη να τραπγί ει; το ώΡ,ναυμήαη. Άριστοφ. Θεσίχοφ. 466 « όζνΰυιιεΐσΰαί σφόδρκ » κκί Σφης. 501 α όζνθνμηαεΐσά μοι ». Πολυδεύκ. Β', 231 <£ και ώζυαυμήαη πκρ'Άριστοφκνει ». Πρβ. κκί Γαλην. Τό[Λ. ΙΕ', σελ. 598 « καθκπερ γαρ ενιοι θυσθυ;Λοΰντκι [χελκγχολικώς, ούτως ετεροί τίνες οζυθνμοϋνταί πολλάκις». Κκτα τον Φώτιον α Όζναυ~ ιιεΐσθαι, ουχί όζυθυμειν λέγουσιν το δργίζεσθκι άκρκχόλως » ( σελ. 340, 19). Το έντνί Άν^ρο^άχ·/) του Εύριπί^ου στίχ. 689 α ^ν δ' οξύθυμης » [Λεταβλητέον εις το όζναυμρ. Εύρίσκετκι οέ κ κι ζωπύρωσιν γεγραα^ένον αντί του ζωχύοηοΊν πκρα Μαςί|χω Τυρίω Λογ. Θ', 7 α άλλ'όργης ζω-ύρωσιν κκί <ρλεγ[λονην ». Έν τω κώ^ικι του 'Ησυχίου άνκγινώσκετκι Ζωπυρεΐν : άναζ·?ίν ποιεΤ. Ζύύπνρήσεις : έκκκυσεις. έςκπτειν ποιεί. 'Αλλ' τΐ[λεΐς [7.ετκγρκφο{Λεν « Ζω~υρουν : εζάχζον » άποβκλλοντες το κκκώς εκ τών ηγουμένων έπκνκλνιφθεν Λοιεΐ. Πρβ. Μοϊοιν σελ. 169 « Ζωπυρεΐν Άττικώς, έζκπτειν Έλληνικώς ». Πλν)|χυ!·ελώς έχει κκί το συνεσηειρομέ/ους αντί του συνεσπείξαμένονς κκί το àaxoçôir(ùzoç αντί του ασχοραίιτητος κκί κλλκ τοικυτκ, περί ων |7.ετ' άκριβείκς θα δικλάβωμεν έν έτέρω τόπω. § 40. Φίλων Ίουδ. Τό^.Τ', σελ. 159 « Ό[Λοιοτρόπως ^ε κκί ζωοις έπιγίνετκι τελευτη* νοση[Λκσι δε ές έκυτών, υπό τε των εκτός, σφαττο[Λενοις, :h κκί λευοαένοις, η έ[Λ-ιπρκ|Λενοις, τι θκνκτον κκΟκρον τον δι' αγχόνης ύπο|Αενουσιν ». Όρθότερον είνε η ρησις αυτή γεγρκ|Λ|Λεννι έν σελ. 6 α Ό'λοιοτρόπως δε κκί ζωοις έπιγίνετκι τελευτ·/ί, νοσησασι μεν έζ έκυτών, ύπ6 Ji τών έκτος σφκττοίΛενοις γι κκί λευο[7.ένοις νΐ έ|7.πιπρκ|Λενοις, ί\ θκνκτον où κκθκρον τον δι' αγχόνης ύπο^ένουσιν ». Άλλα και τκύτην την σελίδκ ρυπκίνει το σφκλ[/.κ καί J^vopérocÇy άνΟ' ου άνκγνωστέον χαχαΛευομένοις. Πρβ. σελ, 101 « πολυ τρόπων άπηλκυον συμφορών η χατα^Ιενόμενοι η κερκ^ω τιτρωσκό[/.ενοι » κκί σελ. 33 α κκθκπερ οί χαταΛευαθέντεη ». Πκρκδείγ[7.κτκ της έν τοϊς άντιγρκφοις συγχύσεως της προθέσεως ΚΑΤΑ κκί του συνδέσμου ΚΑΙ ουκ ολίγκ συνέλεςεν 6 Ούκλζιος έν

τ·?5 Κριτική Έπιστολτί σελ. 69 και εν τν] έκόόσει των 'Ρητόρων Τόμ. Α', σελ. 184. "Ωφειλε δε, νο[/.ίζο|/.εν, και το εν σελ. 601 « δια τοΰτο καί γης [/.εν κατορύςαι τον νεκρον ου παραχωρεί, πελαγίω δε ρεύ[/.ατι ρΐψαι παρασκευάζει » να τρέψη εις το arard y^c· ΤΙρβ. Έρόδ. Η', 36 « είτε σφέα κάζα γης κατορύξωσι είτε έκκο[/.ίσωσι ες άλλην χώρην » και Άριστοφ. Πλούτ. 238 « ευθύς κατώρυξέν jj.£ κατά της γης κάτω ». Παρά Γαληνω Τ of/.. Ε', σελ. 318 άντι του « και δσα προς έαυτην διεξέρχεται καϊ στέΑΑουσα και πείθουσα τον θυ£Λον άποχωρεϊν έργων ανοσιών » ό Μαρκιανος κώοις παρέχει το ύπο του συγγρα φέως τεθεν χαταστεΛΑουσα. "Ιύε Ί.Μυλλ·/5ρον ΓαΛην. ϊό[Λ. Α', σελ. 25. Πρβ. και σελ. 103. Παρ' Αιλιανω π. ZoS. 7', 1 φέρεται α και [7.έντο.ι και ό λέων τνί άλκαία εαυτόν έπεγείρει |7-κστίζων χαϊ βΛαχεύειν και έλινύειν ουκ επιτρέπων ». *Ο 'Ερχηρος έξέδωκε « και βλακεύειν και έλινύειν ουκ έπιτρέπΕΙ ». 'Αλλ' -/ιαεΐς φυλάττοντες την [/.ετοχην [Λεταβάλλθ[Λεν το και β2αχεύειν εις το ΚΑΤΑβΑαχεύειν. "Ισως δε και παρά Κλεο[7-ηδει σελ. 111 Βακ. άντι του « οΰτω και ό 'Επίκουρος, ώς δη τις ων, άλαζονεύεται, εαυτόν γε εν τοις φιλοσόφοις καταριθρ.εΐσθαι άξιων* και ου [;.όνον γε, άλλα και τα πρωτεία φέρεσθαι διαβεβαιού^ενος. Καϊ ταύτη γε και του Θερσίτου θρασύτερον εαυτόν άποφαίνων » οφείλει ν' άναγνωσθ·^ α άλλα και τα πρωτεΐχ φέρεσθαι διαβεβκιού;χενος, κατά τοΰτυ γε και του Θερ σίτου θρασύτερον εαυτόν άποφαίνων ». 'Ολίγοι δ' ί'σως άγνοουσιν δτι ουχί καθαρός παρά τοις παλαιοΐς ένορ/ιζετο ô δι' αγχόνες θάνατος. 'Ησύχ. α Μη μεν αή χαυαρω αανάτω'· eO δι' αγχόνης θάνατος ούχ εστί καθαρός, άλλ' ό δια ξίφους' δθεν ουδέ έναγίζουσι τοις άπαγξα^ένοις ». Το μη μεν οη xaûapû βανάτω κείται εν Όδυσσείας Χ , 462, φέρεται δ' εις αύτο σχόλιον « Τον δια ξίφους θάνατον του ηγχονισίΛένου θανάτου ένό^ιζον καθαοώτε~ ρον ». 'Αλλ' άντι του ήγχονισμε'νου γραπτέον άγχοημαίον. Πρβ. Εύστάθιον σελ. 1934, 3 « έπε! γαρ καθαρός ρ,εν ô δια ξίφους έδόκει θάνατος, [/.ιαρος δε ό αγχονψαΐος, ώς εν τ·/) Νε/-υία προδεδηλωται (σελ. 1678, 27) ». Έτι δε Εύσέβ. Προπαρ. Εύαγγελ. <Γ', ·/, 34 « Γερμανών οι πλείστοι αγχονίμαίω [Λορω άποθνησκουσι » και Μοϊριν σελ. 283 « Όζυθύαια Άττικώς, καθάρσια τα εις τριό-

δους έκβαλλόμενα η τα περικείμενα τοις αγχοημαίοις νεκροΐς Έλλτινικώς » και Φωτιον Λεξ. σελ. 340, 16 « Όξυθύμια : τα άποκαθάρματα των μυσαρών' οί δε τα àyj^oyi«aia ζύλα 5). § 41. Ώριγέν. Τόμ. ΙΗ', σελ. 49 α και où* fyet λόγος παραδέξασθαα τον επί πασι θεον είναι εκ μερών ». Μεταγραπτέον « και oùj atyfi λόγος παραδέξασθαι κτέ. 5). 'Ορ θώς γράφεται ένΤόμ. Α', σελ. 20 « δτε ό λόγος αίρει » και εν Τόμ. ΙΘ', σελ. 229 « λόγου aiçovrzoç [/.η τευτάζειν περί τα άγάλίΑοετα καΐ τα ιδρύματα » (Πρβ. και σελ. 407 ) καΐ έν Ίό[χ. Κ', σελ. 7 α ό λόγος ότι afyft φαυλ' άττα νο{/.ίζειν είναι τα τοιαύτα » και σελ. 15 « ώς λόγος αίρει » και σελ. 1 8 « προς ουν κενούς ψόφους ονομάτων ουδείς λόγος αίρει άπολογησασθοα » και σελ. 202 « πάντγι γαρ τοΰτο ποιεΐν ούχ αίρει λόγος » (Πρβ. και σελ. 10. 191 και 217). Περί του έν Tojx. ΙΘ', σελ. 232 ce ει [atj ô λόγος ερεΐ » έποιησά(Λεθα λόγον έν τω Αογί^Ερμΐ] Τό[Λ. Ε', σελ. 165. Φέρεται δε και έν τοις εις Εύριπίδην Σχολίοις Τό[Λ. Β', σελ. 106, 20 « ώς λόγος ερεΐ » αντί του αίρει. § 42. Γαλτιν. Τό[Λ. Β', σελ. 93 « προς γαρ τω [ληδεν αν βλαβ'/jvai τνιν όλκτιν ειπών άλλων μυρίων εαελλεν αμφισβητουμένων απαΛΛάζαcûac λόγων ». Ό αόριστος απαΛΛάζασθαι κατ' ούδένα τρόπον ανεκτός υπάρχων οφείλει νά τραπγί εις τον μέλλοντα αΛαΛΑάζεαθαι. Συντάσσει μεν ό Γαλανός τ6 ρ·?ί[χα μ,έΛΛειν και μετ' απαρεμφάτ ου αορίστου, οίον Τόμ. Α', σελ. 629 : μέλλοντα οίαγνώναι. Τόμ. Δ', σελ. 504 : μέλλομεν ειπείν, σελ. 581 : μέλλουσι γενέσθαι. Τόμ. Ε', σελ. 713: έμελλε γενέσθαι, σελ. 826 : μελλούσης καταπεσεΐν. Τόμ. Τ', σελ. 827: μέλλεις παρασχεΐν. Τόμ. Ζ', σελ. 854: αιααοαήναι μέλλοντα. Τόμ. Θ', σελ. 195: έμέλλτισε arr/n"· Τόμ. Ι', σελ. 807: μελλούστις γενέσθαι. Τόμ. IB', σελ. 728 : μέλλεις ανεΛέσθαι. Τόμ. ΙΕ', σελ. 751 : τον μέλλοντα κριθήναι. Τόμ. IT', σελ. 250: μέλλει γενέσθαι. Τόμ. ΙΖ', α', σελ. 717: μέλλη γενέσθαι. Τόμ. ΙΖ', β', σελ. 369: μέλλγι γενέσθαι, σελ. 384: μέλλον Λα βείν, σελ. 448: μέλλει γενέσθαι, σελ. 487: μέλλεις Λαβείν. Τόμ.

ΙΗ', α', σελ. 198: μέλλουν ρηαήναι. σελ. 302 : [λέλλει όιεΛθεΐν. Τό(Α. ΙΗ', β', σελ. 930: τοις σπασθήναΰ [Λελλουσιν. 'Αλλ' ό αέσος τύπος αχαΜάζασθαι άντι του παθητικού àjtaJJaγήναι η απαΛΛαχθϊ\γαι είνε παντελώς βάρβαρος. Κακώς άναγινώσκεται παρά Πλουτάρχω Κατ. Νεωτ. 64 « πάλαι δ' άνθρωπος έαυτον έγνωκώς άνελεΐν δεινούς πόνους έπόνει "/.αϊ φροντίδας και ώδΐνας είχεν υπέρ άλλων, δπως εις ασφαλές καταστησας απαντάς ακαΛΛάζαιτο του ζην » και παρά Στράβωνι σελ. 718 « ^.ητε αύτω ^εΐν των παρ' εκείνου δο^ρεών, ών ουδείς κόρος, [χητε δε άπειλτίς είναι φόβον, ώ ζώντι [Λεν άρκοΰσα εί'η τροφός ή 'Ινδική, αποθανών δε ànaJJa£atzo της τετρυχωμέν/ις άπο ( Γρ. ί.το ) γηρως σαρκός » αντί του àxaJJaÇoizo. Έν τ^ ΡΜΖ' επιστολή του Ψευδοφαλάριδος ένέκρινεν ό Λεννηπιος ( σελ. 378 ) την γραφην α λαβών όε ταΐς άληθείαις, εαοΰ το [λτ] όεδωκέναι λέγοντος, ούκ ί'σως αλλ' όντως αΛτ\ΛJaF.Oi της αιτίας » πληιχ'α,ελη άποφηνά[Λενος την κοινώς φερο[Λενην άπή^Μαζο. Άλλ' η[Λεΐς σφόδρ'άποδοκι^άζο[Λεν την χρησιν του αΛΐ\Χ· Λάζω αντί του απηΑΛάγης η άπη^άχυης. Ό Σχαιφηρος ( ΦαΛάρ» ΊΕπιστ. σελ. 411 ) νοτίζει κάλλιον ν'άναγνωσθ·^ απήΛ.Ιαζαί. Ούκ ολίγα δ' έν τοις άντιγράφοις ευρίσκονται ojxoia τω εμεΛΑεν απαΛΛάζασθαι, οίον οίηθεΐσιν αποδξάσασθαι ( Γαλην. Τό[Λ. ΙΖ', α', σελ. 689 ), âiaôçaaaaûat νο[/.ίσαντες ( Γαλην. ϊό|Α. ΙΗ', β', σελ. 903 ), ανασταΑησασθαι ήλπιζε ( Γαλην. ϊό[Α. ΙΗ', α', σελ. 47), ελπετο τεύζεσυαι- τεύζασβαυ (Ίλ. ΓΙ, 609. Πρβ. και 2χολ. Ίλιάδ. σελ. 12, 40 και 434, 49 Βεκκ. ) , έμελλε τέξεσυαι-τέζασααι (Ήσίοδ. Θεογ. 889. Πρβ. και στίχ. 898), εφη αποπΛεύσεσθαί- αποπΛεύσασθαί ( Έρόδ. Δ', 147), ελπίζεις τεόζεσααι-τενζασυαι ( Ξενοφ. Κύρ. Παιδ. Α', ς', 4 ) , ακούσεσθαι-αχούσασθαί ο ιααι (Ψευδοπλκτ.Έπινο[Λ. σελ.973,β')> μέλλοντες έντεύζεσθαι- εντεύζασθαι ( ΔηΐΛοσθέν. σελ. 363, 69), οί'εται τεύζεσυαί-τενζασυαυ ( Ψευδαριστοτ. Τητορ. προς Άλέξ. 17), πιστεύων jtpoca£acâat ( Πλούταρχ. ΕύΐΛεν. 4. "ΐδε Αόγ. ΓΕρ[λην Τό;χ. Α', σελ. 107), ευ,ελλεν απε.Ιεύσασθα,ί (Χαρίτ. Α', 3. "ΐδε 2/αιφηοον Γρηγ. Κορ.

σελ. 620 και Κόβητον Μνημ. 1859, σελ. 261 και 1861, σελ. 325 κέξ. ), είχ.ος ένστήσασααο (Ώριγέν. Τόμ. Γ', σελ. 360. Πρβ. και Τόμ. Β', σελ. 173: άναστησασθαι ), νομίζουσι μη ζεύζασθαι ( Έπιφάν. Τόμ. Β', σελ. 597, 14 Δινδ. Πρβ. καΐ Τόμ. Γ', σελ. 768), κτλ. "Ολως έκφυλοι εινε οι αόριστοι απεαρασάμην και οιεορασάμηγ άντι του ànèôpar και ôùd car, ανεσζαΛησάμην ("Α~ολλον αποτρόπαιε!) αντί του ανεστάΛην, έζευζάμ'πν κκΐ ένετευζάμην άντι του ε'ζνχον και έγετυχον, έζεζάμηκ άντι του ετεχογ, άπετΐΑενσάμην αντί του απέπλευσα , ήκουσάμην άντι του ηχούσα, Λροσηζάμην άντι του προσηγαγόιιηγ, απηΑευσάμην ώντι του απήΛâoy, ενεσζησάμην και ανεσζησάμψ' άντι του ενέσζην και ανέσζην. Πρβ. και Εύστάθ. σελ. 133, 27 α άνασχησειν ήγουν àréÇaaâat ». Φέρεται δε παρά τω Γαληνω και α έλαττόνων τε γαρ άρθρων και απλούστερων των κινήσεων έ'δει τω [Λγ$α[λόσε [/.έλλοντι ^πίτραΛησασααυ κατά ΐΛΥίδε^ίαν ένέργειαν σφοδράν » ( Τό(Λ. Γ', σελ. 225) άντι του ΑΠΟζραπήσΕσυαι κατά [λετάπτωσιν τ*^ς προθέσεως ΕΠΙ εις την ΑΠΟ (Πρβ. § 24) και ^εταβολην της του μέλλοντος καταληξεως σΕσθαι εις την του αορίστου σΑσθαι. Έ|Λννΐ|Λονεύσα[Λεν εν τοις έμπροσθεν άνα[/.φίλεκτα παραδείγρ-κτίκ τνίς του μέΛΛειν (Λετ' απαρεμφάτου συντάζεως εκ του Γαληνού, οΤον μέΛΛονζα οιαγνωνα,ί, μέΜομεν ειπείν, κτλ. Παρκτιθέ[λ.εθκ δ' ενταύθα και άλλα εξ αύτοΰ ουκ ολίγα , άτινα δυσκόλως δύναν ται παρ' άπασι να ύποληφθώσιν αναμφισβήτητα. Τόμ. Γ', σελ. 116 : ήγήσασυαι μέλλοντι 169 : μέλλοντι οαμάσασθαο. 174 : μέλλει χρήσασθαι* 306 : έμελλε αέξασααι. 641 : μέλλει εχδεζασθαι. 693 : εμελλεν απεργάσασθαι· 743 : του μέλλοντος οεζασθαι. 848 : μέλλοντας χρήσασααι. Τόμ. Δ', σελ* 327 : έμελλε κοιήσαι. Τόμ. Ε', σελ. 81 : τα μέλλοντα όέζασυαι. Τόμ. <Γ', σελ. 186 : ό μέλλων χρήσασααι.

345 347 348 397 ποιήσαι. μέλλεις χρήσασθαι — μέλλουν χρηαασθαι. τον μέλλοντα χρήσασθαι. τω μελλοντι προνοήσασθαι. τον μέλλοντα αναΜζασθαι. τον μέλλοντα επισχέψασθαι, μέλλει εργάσασυαι -uéJJortaç έργάΰασθαι* φελλοί αχοΛουθήσαι. της [Λελλούσης xçïyai. τον (χελλοντκ χρήσασααι. τον μ.έλλοντίί ποιήσασθαο. τον [λέλλοντκ ιάσασθαι. τδν [λέλλοντχ ιάσασθαι. τω ρ.ελλοντι iacaaâat. [λέλλοι έργάσασααι. τω [Λελλοντι χρήσασυαί. το μέλλον ôpàffac. μέλλει èxjtéfat — εργάσασθαι. Τόμ. Ζ', σελ. 522 633 Τόμ. H', σελ. 380 Τόμ. Θ', σελ. 818 Τόμ. Γ, σελ. 39 106 215 283 927 954 Τόμ. ΙΑ', σελ. 212 602 663 τοις [χέλλουσιν ίάσασθαι. Τόμ. ΙΓ', σελ. 476 μέλλων οη2ώσαι. Τόμ. Γ7', σελ. 556 589 [/.έλλοντο: βΑάψαι. Top.. IZ', α', σελ. 578 [Λελλοντος άρζασααι. ε^ελλεν ίάσασααο. 644 935 το μέλλον χατασχήψαι. 966 [χέλλω[Λεν εργάσασθαι. Τόμ. ΙΖ', β', σελ. 479 την [λέλλουσαν εργάσασθαι. Τόμ.. ΙΗ', α', σελ. 741 τον μέλλοντα επισπάσαι. ( Τό>. ΙΗ', β', σελ. 903 ρ.ελλόντων πειρασαΐ). Ουδείς δ' δ[Αως θ' άρνηθ·^ δτι κκ/.ώς εν Τόρ.. Δ', σελ. 554 άναγινώσκεται « πρώτον [Λεν έλκει τα [/.έλλοντκ θρεψασθαι τον οϊκεΐον εκκστον εκ του αίματος χυμόν » αντί του θρέψεσθαι νίτοι τραφησεσθαι καΐ εν Τόμ. Γ', σελ. 123 « ταυτί μεν επί πλείστον άλληλων ^ιεστώσιν όργάνοις τοις δακτύλοις έμελλε αιαρθράσασθαι » άντι του οιαρθρώσεσθαι, δπερ άβλκβές εμεινεν εν σελ. 129 « μέλ λοντα γε ώς εν οιαρθρύ>σεοθαι μεν προς τον πηχυν, κινησεσθαι os πολλας καΐ βίαιους κινήσεις ».

INSCRIPTIONS D'ORMÉLÉ, EN PHRYGIE Ουδαμώς δ' ημείς όκνοΰμεν να μετατυπώσωμεν και το εν Τόμ. Γ', σελ. 882 α ώστ' εμελλον εξ ανάγκης οι [λεν άνωθεν έμφυόμενοι μύες άνω χινηΣΕΙΝ αύτην, οι δε κάτωθεν αρχόμενοι κάτω, κατά ταύτα όε οι πλάγιοι τας εφ' έκάτερα κινήσεις έργάΣΑΣΘΑΙ » εις το έργάσεσυαι και το εν Τόμ. Δ', σελ. 534 α δι' ης χαθεΛΞΕΙΝ τε και αΛ2οιωΣΕΙΝ έμελλε και τροφήν έαυτω ποιήΣΑΣΘΑΙ » εις το ποιήσεσθαι και το εν Τόα. Ζ', σελ. 254 α των δ' ήτοι μελ λόντων ê'JSEIN $ χαθέΞΕΙΝ τι απώΣΑΣΘΑΙ » εις το απώσεσθαι. Πιθανώτατον ο' ηιχϊν φαίνεται δτι δεν εγραψεν ό Γαληνός εν Toil. Γ', σελ. 225 « ου αόνον ούδεν ερ.ελλεν εκ των τοιούτων κινήσεων έ'σεσααι πλέον αλλά και Λροσαπό22υσθαί τι τή*ς ασφαλείας » αλλά προααποΧείσθαι ούδ' εν Τόμ. IB', σελ. 385 « ρ,έλλοντος ουν μου μετά (τάς) τρεις ταύτας καθάρσεις αποψΛεγματίζειν τον άνθρωπον, είτα χρήσασυαί τινι φαρμάκω κατά του πεπονθότος μορίου, κτέ. » άλλ' αποφ.Ιεγματίσειν και χρήσεσθαι. Πολλάκις δ' εν τοις του Γαληνοΰ άπαντ^: ό κοινός του μέλλοντος τύπος ό εις ΙΣΩ λήγων , otov χωρίσεις } γνωρίσεις, δίακομίσουσιν , κτλ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Σ. ΚΟΝΤΟΣ. INSCRIPTIONS D'ORMÉLÉ, EN PHRYGIE (1). 7. Karamanly, devant la mosquée. Cippe quadrangulaire en partie brisé. Hauteur de la partie intacte, 1 m. 07 . Largeur du cippe : 0,58 . Les lettres sont gravées avec soin. 5 ΟΣΣΑΟΥΑ ΙΑΑΣΑΥΤΩΝ KA ΗΛΕΏΝΚΑΙΣ ΑΣφΑΥΣΤΕΙ ΙΝΗΣ ΚΛΑΥΔΙΟΥΕΠΙΕ Κ Ρ Ι ΤΟ Β ΟΥΛΟΥΕΠ ΕΥΤΩΝΑΒΑΣΚΑΝ (1) Voy. Bulletin, t. Π, ρ. 170.