Diogenes Laertius: epigrams on Pythagoras

, Issue 2 /2005 CEEOL Meander E Ross 03-08-09 -08-09 10: 10:00 | A CEEOL. main page > Loes mett us Address: Phone: Palac Kultury i Nauki, pok. 2119 Warszawa (00-901), Poland (4822)6189444 Fax: eMail: meander@inbox.com Spis treéci / Index - Meander 2/2005 Shew Details Nowo odczytane teksty Safony i Archilocha Show Details Stodki smak deseru, czyli kilka uwag gastronomicznych na marginesie lektury poezji Pindara Show Details Piutarch: Cnoty kobiet. Wstepi rozdziaty 1-13 Show Details Diogenes Laertios: Epigramy o Pitagorasie (VIII 44-45) Hide Details Translated Title: Publication: Author Name: Language: Subject: Issue: Page Range: No. of Pages: View Diogenes Laertius: Epigrams on Pythagoras Meander (2/2005) Rosöt, Rafat; Marcinkowska-Rosót, Maria; Polish Poetry 2/2005 173-174 2 ee File size: 68 KB 4 Download Fee: Summary: 0.2 Euro (€) Diogenes Laertius' four epigrams on Pythagoras are printed here in Maria Marcinkowska-Rosöl's and Rafat Rosót's Keywords: Greek literature; Diogenes Laertius; Pythagoras; epigram; Polish translation tranlation, with the translators’ notes. To, co najtrudniejsze, czyli problemy z ttumaczeniem ody Do Leukonoe Show Details View Horacy: Piesn I 23 Show Details View Nauka i magia w Historii naturalnej Pliniusza Starszego, czyli o prawie sympatii Show Details View Egeria - "jeziorna" bogini? Show Details View Kultura i filozofia. Hegel o sofistach Show Details View Witold Gombrowicz i Gajusz Juliusz Cezar, czyli o historii pewnego wariantu tekstu Ferdydurke. Catkiem niepowazne studium krytyczno-translatologiczne Show Details Vie Wypowiedz w obronie taciny z 1885 roku Show Details View Epika w Literaturze Grecji starozytnej Show Details View O nauce hellenistycznej Show Details Kiedy feministka spotyka muze Show Details View Quot homines, tot sententiae Show Cetails View Show Details “iew Madrosé | | http://www.ceeol.com/aspx/issuedetails.aspx?issueid=27c26980-d...c-ad151b9409b4&articleld=18782c40-faSc-4cb3-9771-776043ea0dc1 Pagina 1 van 2

Diogenes Laertios: Epigramy o Pitagorasie (VIII 44­45) «Diogenes Laertius: Epigrams on Pythagoras» by Rafał Rosół; Maria Marcinkowska­Rosół Source: Meander (Meander), issue: 2 / 2005, pages: 173­174, on www.ceeol.com.

MEANDER 2/05 DIOGENES LAERTIOS: EPIGRAMY O PITAGORASIE (VIII 44–45)* Odpowiedź wegetarianom1 Co duszę ma, ustami nigdyś nie tknął swymi2, Lecz któż, Pitagorasie, w inny sposób czyni? Wszak gdy coś udusimy lub ugotujemy, Wtenczas i my to tylko, co bez duszy, jemy! Obłuda filozofa3 Pitagoras przed mięsa jedzeniem się wzbraniał, Bo to grzech byłby, innych zaś do spożywania Mięsnych potraw namawiał4. Cenię mądrość jego: Sam mówił, że nie grzeszy, sam skłaniał do złego. Wątpliwy dowód na metempsychozę5 Umysł Pitagorasa by przejrzeć, wystarczy Rzucić okiem na środek Euforbejskiej tarczy6. Mówił on: „Ja już kiedyś byłem śmiertelnikiem”. Lecz jeśli był, gdy nie był, kiedy był, był nikim. * Przekład oparto na wydaniu: Diogenis Laertii vitae philosophorum, wyd. H. S. Long, Oxonii 1964. 1 Epigram ten znajduje się również w Antologii greckiej (VII 121). 2 Na temat stosunku Pitagorasa do spożywania mięsa por. Diog. Laert. VIII 13; 19–20; 23; 33; 37–38. 3 Epigram ten zamieszcza E. Cougny w dodatku do Antologii greckiej (V 34) 4 Jest to aluzja do podanej wcześniej przez Diogenesa Laertiosa informacji, zaczerpniętej z Pamiętników Faworinusa (zob. FHG, t. III, s. 579–580), że Pitagoras zalecał atletom spożywanie mięsa; autor Żywotów zaznacza jednak, że według niektórych chodzi tu o jakiegoś innego Pitagorasa, ponieważ zalecenie to trudno pogodzić z przypisywanym mu zakazem zabijania zwierząt w ogóle (Diog. Laert. VIII 12–13). 5 Również ten epigram zamieszcza Cougny w dodatku do Antologii greckiej (V 35). 6 Euforbos, syn Pantoja, nazwany u Homera „najlepszym z Trojan” (Il. XVII 80), zginął z ręki Menelaosa, który zdarł z niego „sławną zbroję” (ibid. 1–60), lecz w jej zagarnięciu przeszkodził mu Hektor z namowy Apollona (ibid. 70–81). Według Heraklidesa z Pontu (fr. 89 Wehrli), jak podaje Diogenes Laertios (VIII 4–5), dusza Euforbosa (będąca przedtem duszą Ajtalidesa, syna Hermesa) po jego śmierci przeszła w Hermotimosa, który miał rozpoznać wiszącą w świątyni Apollina w Branchidach tarczę Euforbosa, ofiarowaną w darze przez Menelaosa. Z kolei po śmierci Hermotimosa dusza jego wcieliła się w rybaka Pyrrosa, a gdy ten zmarł – w Pitagorasa (por. Schol. in Apol. Rhod. I 645). Według Pauzaniasza tarcza Euforbosa została złożona przez Menelaosa w świątyni Hery w pobliżu Argos (Paus. II 17, 3).

Diogenes Laertios Zgubny bób7 Oj, był z Pitagorasa taki bobu czciciel8, Że przez to wraz z uczniami swymi stracił życie. Skoro pole, by bobu nie zdeptać, ominął, Z rąk Agrygentyjczyków na rozdrożu zginął9. Przełożyli z greckiego i opracowali Maria Marcinkowska-Rosół i Rafał Rosół ARGUMENTUM Quattuor Diogenis Laertii epigrammata, quae de Pythagora tractant, hic proponuntur a Maria Marcinkowska-Rosół et Raphaele Rosół Polonice versa et annotationibus instructa. Epigram można znaleźć również w Antologii greckiej (VII 122). W swoim wykładzie o Pitagorasie Diogenes Laertios wspomina kilkakrotnie o bobie; mówi jednak tylko o zakazie jego spożywania oraz podaje różne uzasadnienia tego zakazu, przytaczając również hipotezy Arystotelesa na ten temat z zaginionego pisma O pitagorejczykach (Diog. Laert. VIII 19; 24; 33–34). Por. także informację o zakazie niszczenia roślin (ibid. 23). 9 Autor wcześniej przytacza dwie wersje opisu śmierci Pitagorasa, w których mowa jest o polu bobowym (ibid. 39–40). Według pierwszej z nich mieszkańcy Krotony, obawiając się politycznych planów pitagorejczyków, podpalili dom Milona, w którym pitagorejczycy odbywali zwyczajowe spotkanie. Wydostawszy się z płonącego domu Pitagoras natrafił na pole bobowe. Gdy zatrzymał się, ponieważ nie chciał zdeptać bobu, został wraz z czterdziestoma uczniami schwytany i zabity przez mieszkańców Krotony. Według drugiej wersji – której źródłem jest Hermippos ze Smyrny (fr. 20 Wehrli) – Pitagoras ratował się ucieczką po klęsce Agrygentyjczyków w bitwie z Syrakuzańczykami (w bitwie tej dowodził wojskiem Agrygentu), lecz gdy omijał pole bobowe, został doścignięty i zabity przez Syrakuzańczyków (nie zaś, jak w epigramacie, przez Agrygentyjczyków).