Apologia pythagorae, praesertin, contra episcopum worcestriensem

GUNDLINE ALAS FROLDETA IL 199 OBSERVATIONVM /SELECTARVM2369) (€ OBSERVATIO X. APOLOGIA PYTHAGORAE, PRAESERTIM CONTRA EPISCOPVM WORCESTRIENSEM, Edvoduc. — È Ccafio buius commentationis, §.1. Indicantur qui non prechare admodum de Pythagora , exiflimarunr.. 1, Fabula de Pythagora per + feptem annos delitefcente $ ML. Refellótur.$. IV. > De Merempfÿchoff Pythagorea quinque s' quaftiones proponuntur. $. V, Metempfychofin iffam proprie intelligendam effe probatur.§. ‘ VI. Adrationes que in centrarium afferripof= funt,refpondetur, $. VIT, Ex mente Pythagore animas bominum in bruts quoque migraffe, probatur.$.VWI, Anfententia hsc cen abfur| dasit reticienda, poftulata quadam preiittun= tur. §.1X. Negatina probatur ex eo, quod me= tempfychofis nature anime non repugnet.§.X, XI. leemex eo, quod effentia anime incognita ~ fit & obfeura, $ AM. Idem enincitur ex conditione illorum, qui buic fententie adflipulari funt.$ XML. Sierrauit bac inre Pythagoras ; tdci vitioverti non poffe, $. XIV. Quod per banc

OBSERVATIONVM _ SELECTARVM REM LITTERARIAM SPECTANTIVM TOMVS I. - HALE MAGDEBPRGICÆ An. 1700. © Proftat in officina Libraria Rengeriana.

CC ra ~ ‘ APOLOGIA I, : > 199 Ä{puto. Iuftinus CONSTANTISSIMVS MARTYR , fuit. Hoc folum leétorin eo mirare, mihique ; admirabandus fauoremtuum imperti. Te Vi nms ” OBSERVATIOK. th OLOGIA PYTHAGORAË, ESERTIM CONTRA EPISED-: PVM WORCESTRIENSEM, zóvarlus. on commentations. SI Ipdican- 2 i tur qui non praclare.admodum de Pythagora. arunt.S. IL: Fabula de Pythagora per, tem annos delitefcente 1 Refellitur. §. « De Merempfpchoft Pythagoras quinques snaptianes proponuntér. À, NV. Metempfycho= iftamprepric intelligendam effe prébatur si ee een se we fl, A rationes quein contrarsian afferripof-. ant, vefpondetur, SVU. Ex mente PyrbagoMuimas bominuminbruta quoque migraffe,: abarur.S.NIIL Anfententia bac ceu abfurdafür reiicienda, poftulataquedam premittunzur. SIX. Negarina probatur exeo, quodmetemp{ÿchofis nature anime ge mn X, k Lem ex e0, quod effentia e incognita Sab{cura,S.KIL. Idem enincitur ex condiedllorum, qui-huic fententia adftipulari int, $. XII. Sierrauit bacinre Pythagoras, ádeivitioverti non pole; $. XIV. Quod per hanc

X. APOLootA ree, PRAESENT. | bancfententiamimmortätiras ani tatur oftenditur.§.XVi QuidPyibage duxerit ad banc fententian defend | §. XVI. Amendacii fuspicione liberatiy by thagoras§.XVIl. ve & a fiifpicione alt §. XVII. Quem infrein bee diffe nd | indicutur $. ATK. ee br IR Chronologica-recenfio: ne | 10 <YaRodiit anno Wiper Lond te | virorumque illuftr yy) qu: eodem, quo Samius Sefer, SARE tempore-vixerunt; Anglican» a ae a dodiehimo WorceftrienfiumPralile onferipta. Hunc vtaccuratiusmihiperluftrare liceret, vehementer quidem “a ab fed nec libriiftiusmihi copia faéta eft infuper idiomate. {criptus eft, cuins,pall forte in Germania fant periti: ade oquecontentum meefle oportuit recenfione huiust peris; quam inftituit vir clariffimus eco Bernhardi dens. les vouuelles delaRepublique» des lettres menfe Decembr, 4.1609, Artic, Hp. #47: (eqq. Ex ea autem intellexi dogtifimun - prz{ulemin Epiftola ad Bentleiam open ic addita,inter alia hoc agere,-vt Pythago rain, fapientiz, modeftia,ceterarum: a tutum,quz in Philofophum cadere“s

nn ee — . —_ _ Ds fd , CONTRAEPISCOPVM WORCESTRIENSEM, 201 ’ nomineadeo celebratum, ceu hominem im-: | Poftorem&abfurdisfimis ineptisfimisque o-. ‚ Pinionibus faorum animosimbuentem, no-, ‚ bisfifteret, ke ae M$ IL Nectamen primus fuit Worceftri-, ; enfisAntiftes,qui de Pythagoræ & vita & do- _ &rina:minus præclare fentiret, aut eius dicta. &faGaih malam interpretaretur-partem.…. . Ipfe Kenophonin iis, quæ ad ÆfcMinero So-, ; Cfatichmfcripfit, fapientiam huius philofo1; phixextollens ficloquitur : "Aryderss yæeuñlS roav.s, vas weSaydes regards oda | ddamarunt ( Plato & Ariftippus) Ægyptummon1, Profamque Pythagorafapientiam,apud ‘Theo: doretum 4.11; Grecarum. Affert.. Monftrofam: | @ius /apienciam vocat, finedubio ob dogmata fi rien Pythagorea a'receptis.opinionibus; iffentientia. Pythagoram yónra x rege u” . Nx N+ h 8gyov: fuifle; Timon Phliafius afferwut, vts 1 atétofeft-Plutarchus num. „ Apudhunc.

mmum boenomine (Johannis) su: porius Pytbagoram & Saturnum: quorum:viramıes u la delettarus. ap. Pythagor. za “ep gate Sie 4 foldo de Linz u, immutat. cap. XI,p.54. Co ringio de Hermes. Med. cap. XI. p. 108. cap. p- 166. it. Orat. 11. delaudibus Ariftotelis, I: demque Dionyf. Petauio Raz. 7: ee crimine fafpectus eft: Kn auttores Schiltero Ze. §, XI. x $: MI. Sedvideamussguibus.de: wai induétus do&tisfimu fis Epifcopustam feuere de P nunciet. Intermiracula, pates umma lofopho referunt Iamblichus & Port hoc quoque eft,guodadinferos. dieritque feptenmo elapfo. Ho, fis Epifcopus eo interpretatu goras ambitionis oeftro pe ( quodam mt me nae delituerit, nemine nifissh ’ conftio: que cibum potu fiti periret, fabminiftrare hunc in finem, vt fuis perf diffe ad inferos,aut rg a Een win raptum nunc ¢demum

pee En CONTRA EBISCOPVM WÖRCESTRIENSEM. 203 mile en de Guilielmo Poftelloin. primoharum obferuationum tomo obferua- - wimus. Certehac fiita fe haberent a fraude: _atqueimpoftura Pythagoras non poffet abfolui. : Infummi autemhypocritzidem me-., rito abiret exemplum: quippe quiineoto-. tuseffe viderivolebat, vt faam aliorumques, vitam moresquead virtutem ac honeftatem componeret , & ambitione tamen €o-, ma | vsque feabripi palus effet, vt turpisfif@- - disfimaqueimpoftura fedum fane vitiisque confpurcatum animum proderet;facileques intelligebat, fi tandem fraus detegeretur, æ- — ternum fefamz fuzinufturum dedecus. $.IV. Sed vellé fane vt firmioti fundamento is coniecturas füas dodtisfimus Auétor fü-, enim an vnquamPytha- — . perftruxiffet.Primo di, dubitari posfit., quid fecerit zoras eiusmo & eiusdem farine Certe Porphyrii,lamblichi non eft ftandum. hiciis . feriptorum teftimon ur Auêtor eos infigni Chriftianorums lagrantes ad imminuendam miraculon a Chrifto & Apoftolis patratorumglo-. ri ora e fatato ag eiusqu de Pyth fimilia at. “sa . Imo finxifle, en Quis ergo quendam fimile quid de Pythagora. « ntiam, ecg jot Sten 5 m 0 À nonineam ingrediatur fencommentos elle, À Chrifti glori-. cum aliis quoPræfertim

que Chriftianz religionis haud infrequens fuer if fürgenti opponere quideld aut abaliis fint refuscitati, vti proli nes a „UI contra Celfum, uoque obteruat Petrus Daniel Huet ds Alneranis Gb, IL € „XIX, $. V .Deinde efto: abdidiffe fe Py en | tim id fecitambitionepe abn ad : & ibi per feptam annos de liis faciendum? Nonne potuer fz eum permouere,verbe fubduceret & folitudine de blichus refert eum fügeret politica AS patriam Se Ke Léon & in Iral ma pn atria a reputans, que Bie caufa ad f 4 ae eh sie, vid. Lud umfaE

CONTRAEPISCOPVM WORCESTRIENSEM, 205 “ion, Antiq. Lib. X. cap. LXVII, Potuit ergo & . fubindealiorum infidiis peti, vt ad has euitandas neceffe ei fueritconfpeétui hominum -tantisper fe fubtrahere & latebras quærere », Atquenifime omnia fallunt, totius fabulæ Jhaceftorigo atque feries. Subtraxit ‚(ficoneéturis indulgere licet, licet autem, vti cree do, omninoinre dubia atque obfcura )ifes stantisper Pythagoras hominum confpeétui „fuefolitudinis amore, fine metu infidiarum, fiuealia quacunque, honefta tamen, caufa. -adduétus. Difcipuli autem eius, veleorum etiam fucceffores,vtiad quiduis credendum ahisque perfuadendum proni admodum_s untmortalium animi, cum nullam occafio- ‘honorem magiftri augendi pretermitterent, facile fe induci pafli funt, vt exiftima-„rent reconditam quandam difceflus hu- - dus fuiffe caufam. Poftquam autem femel viaaperta eft eiusmodi figmentis, difficile eft “Mflatueremodum. Porphyrius autem cete- _rigue Chriftiani nominishoftes cum vide- _ rentjremiftam egregie ad caufam Ethnici- _{mi agendam facere, mendacio addiderunt _colophonem & eaftrenue prodiderunt, quz ~ i hodieinfummam maximi philofophi igno- . ,See arvertuntur. a Br. V. Alterum quod Pythagoræ ob ficit. Worceftrienfis Preful., eft do&tina ia famofisfima de ~ metempfychofi,

206 Oss. X. APOLOGIAPYTHAG| gadere vt rite pronünciariq tuor hic nobis capitibus p dum: 1) anmetempfÿcho in prop Etam Pythagoras Mr à22} etiam in metempiychofeos voc tatem, vtanimas hominumin! um in homines migrare doceret, an verôi lumin homines hominum animas migr autumauerit {3) an metempfycho doétrinainepta, abfurda&a ra liena fichabenda? & denique4) plycholis doétrinz de immortalit vtz Worceftrienfis Praful autumat ; tro aduerfetur? 5) Quibuse - todemum|oco addi quettiopost - mum cau Pythagoramiad mete! ftatuendam induxerint ¢ mi el $ VI. Nimirum breuisfifna dendum Pythagoram& abfurda liciebantur amolienda,iy one: - fidicerent dogma hocce Pyt pieam proprieeffe iet Coup Pdrsner os. Nimi puris voluptatibus delectetur, fe gerere ac fiin porcum ex raflet, viderique animum fe: Sic & fiquis inuidiala ot multoeile meliorem eodemque a locoeffe,ac fiin De me I

CONTRA EPISCOPVM WORCESTRIENSEM.207 effet deuoluta ; & ficporro. Atquehocaut fimilequidlepido hocce commento fibi voluiffePythagoram. Nec defunt iisrationes, quibus fententiam fuam ftabiliant. Primo enim afapientia tanti viri prorfus abhorrere tam abfurdi dogmatis affertionem putant >. | Deinde, non infrequens fuiffePythagoræ ex: iftimant fubeiusmodi fymbolis dogmata fua | Occultare, Sed fallantur hi magnopere,o‚ftenfumqueiampridem efta do isfimis vi. ts Pythagoricam animarum transmigratio‚ nemefle intelligendam proprie. Extat Am- ; brofü RhodiiDialogus de cransmigratione a- ‚nimar m Pythagorica. Haffnie 1635. editus, ins quo id euincit luculenter, vt'nunc Paganini entii, Jacobi Carpentarii, alioramques erecommentationestaceam. Etenim, aliasrationes prztermittam,conftat, runtque diferte Herodotus, Diodorus © rphyrius,aliique, accepiffePythafententiam ab Aegyptiis, Iam yptios proprie hanc animorum_s tionem intellex iffe apud , omnes eft extra controuerfiam.* “Accedit ique gentes quamplurimæ fane, ct | De hac fenténtia maxime péroriufa fit acdiffeminata, in quas aut ab ra ipfo,aut ab gyptiis hocce dogma n eft, itidem proprie fic di€tam ueTéfu=

208 Oss. X, APOLOGIA PYTHAG. PRABSERT. | zem)öxwew admiferint, .Necapud. res quidoétrinam Pythagorælitteraru numentis conferuarunt, aut eius que {cipulos, vllum hacde re occurrit veftigmm quod wera@rginds hoc intellexerit, aes, ¢ - trariumex ommbuselucet, 9-5. u. 1 ("Val Rationes autem quibus.contrari um enincere«nonnulli, allaborant., nul plane funtmomenti, Namquead.illud q -attinety, quod dicunt «a fapientia tanti in tam abfardi dogmatis affertionem horrere, fupponunt, quod nondi tumeft, tam abfürdum hocce dogma rx -qui illud defendit, fapientis viri taeri n: nequeat, Difpiciemus.hac dere. _Præterea fi fapientis titulo ftatim eft, qui usreupiyoow ftatuit,, gnus erit Plato, cuius tamené nesadmirantur. De eo lane Plato de animorum eternitate.nd idem quod Pythagoras, fedot diffé ferturlib. I, Lufe.: doétrinam Plato Lid. afferit per iftam BAHT é cknouam an. bus accedere formam. ,,Hinc & Diogene Laértius in vita eius dicit ex Plator me continuata illa atque iterata transmigra ne ray Abu modawera reve.PTE Ta, animam multisfuper

2 ~ CONTRA EPISCOPVM WORCESTRIENSEM. 209 er zus lib, XV. Dipnof: cap, VII, Arnobius lib, A. contra gent,p.sq. Hieronymus tom.1. Apel, c@duerfus Ruff.c. X. Ceterum Pythagoram_s' ifm bolico docendi genere vfum effe conftat, teftaturque præter Porphyrium Iamblichus — itidem ab Aegyptiis eum hocaccepifle’: vre- | sbatur, inquit, modo fymbolico in tradendis dou Arinisfuis, planefimili ei, quo in Aegypto ipfe fuit _ veruditu, lib eV. Sedquidinde? Ergo & i postsu/vywois alterius doctrine forte morasles fuit fymbolúm? Itane per dialeéticorum : {citacolligere licet ? Poteft fane aliquis in- ; terdum fymbolis certis vti, vt tamen non» : omnia quz profert,pro fymbolis aliarumque ‚ & latentiorum quidem rerum involucris at ‚ quetegumentis finthabenda, Aft, inquis, . cum fymbolico docendi genere vfüs fit Py- | thagoras, quicertuseffe poflum metempfy- _ _chofin iftam etiam cuu@cAmerss non conti- : nere? Difcrimen manifeftum eft: Symbola faa Pythagorasita proferebat, vt ea fymbola effe indigitaret, hanc doétrinam non item». Namque de fymbolis fuis propagandis parum follicitus erat, modo difcipuli rem fub iislatitantem tenerent:aftdogmademigrationeanimarum ipfe ad Græcos & fic porro ad alias gentes propagauit. Pawsray,inquit, Porphyrius, meoros ess sav Mada va ddypara xouicy saure mudayögag., med za

210 Oss. X. APOLOGIA PYTHAG, PRAESERT, zov sv adcvaroveivy trav un, bra perd, BáMscav sis ada yevy Coiav: Videtur primus | omnium Pythagoras bac dogmata in Graciam in tuliffe, primo quod animafit immortalis : deindes quod diuerfa animantium genera fubeat, fuperuacaneum eric plura addere. & §. VIIL Nullum ergo in mêtaphorica ur zegbuywosws explicatione prefidiumdefer | foresPythagorzinueniunt. Sed cum exafari vtcunque Pythagoras poffit, fi hominum animas in alios homines transmigrare docuit, minime autem, fi & in brutorum corpora eas deuoluiaiferuit, òperz pretium fuert, paucishanc in rem inquirere. _Equidem fi ad ea attendimus qua de feipfo narrat Py thagoras quod in Aetalide primum anima — fua hofpitata fuerit , tum vero in Euphor — bum, ex Euphorbo in Hermotimum, ex hot “in Pyrrhum Delium Pifcatorem, & tum demum in Pythagoram commigrauerit, taciles in eam ingredi quis poffet fententiam, priorem fententiamPythagorz fuiffe propriani» Homiaum enim tantrum , neutiquam autem brutorum in ifta ferie mentio inücitur, $ meminiffe oportet exPythagoræ & Aegyptiorum.mente proborum hominum 'hanc de mum effefelicitatem, vt in aliorum hom num corporaillorum animz transfundantuh improborum autem animas in brutorums x cote

CONTRA EPISCOPYM WORCESTRIENSEM, AIT corporamigrare, . Preterea A til,a quis bus Pychagoram hanc dotttines haute. fupra diximus, brucahinc non excludebant, Ita enim diferte illorü fententiam exprimit Herodotus: Primi quogacfuerunt Aegyptiigqui dicerent animam bominis effe immortalem. Sie» \ nie corpus intevivet, eam in animal aliud quod gignereturcommigvare, ac poflquamomnia © ter» veftria, © maritima & acria effet peruagata., randem veuerriin bumanum corpus. Atquefunt ex Gracis qui bene doëlrinam tanquam faam proe pofBerant, ali primum, alii poftea, quorum licet {ciam nomina, prodere bic tamen nolo. dib.1l, e.n3, Additidem Herodotus, circuienm hase (ors= erésAnci) ab animaferiintra tria annorum mila tia. Credebant porro Aepyptii fanctorum animasdefcendere in animalia fandta, reproborum autem in reproba & abominanda, ve= lat in crocodilos, afinos , hippopotamos, pis _ fces, vti de Typhone & Ocho narrant ‚pro merito vniuscuiusque. vid, Kircherus in_s Spbinge Myflagogade Mamiis part. I. cap. I. &. Hermannus Witfius in degyptiacis hb. I, tap. iV. Videtur itaque, ni fallor, fententiaAe-. ptioruma fententia Pythagorz in eo dif. Erres quod ili ftatuebant omnium homie num animas in brutorum corpora migrate, & cum fatalem tirculum trium-millium annoe rumrabfoluerunt, tum.demumredire in core.

212 Otis. X. APOLOGIA PYTHAG. PRAESERT. pora hominum: hic autem eiusque difcıpuli, ‘ ni fallor, exiftimarunt, quorundam hominum animas fine medio in alios homines, a-. liorum autem in brutorum corpora migrare: | in eo autem conueniebant, quod brutorum - corpora hinc non excluderent. Et de Pytha- | gora quidem hoc conftat etiam ex Porphyri teftimonio fupra allato. Dicit enim eum» primum in Grzciam intuliffehzc dogmata, primo quod anima fit immortalis, dra psteBéMscar eis ada yévn (ev, deinde quod di wverfagenera animantium[ubeat. CeterumHerodotus dicit, quosdam ex .Gracis banc de . &rinam tanquam[uampropofuiffe, Cum tamen> eam ab Aegyptiisaccepiflent. , Quibusver- - bis, iudice lo. Scheffero de War. & Conjtitut, Philofopb. Italica cap. V.p.12. PherecydemPythagoræ preceptorem,& ipfüm quoque Pythagoram pungit. Ecce! er zo plagii crimen Pythagorz obiectum! Sed dubita an hac in - re Herodoto fides fit habenda, Et fanefi Pherecydes eiusmodi quid apud Graces iam docuit, non video fane qui Pythagoras a fe demum hanc fententiam inuentam elle gloriari potuerit. Accedit, quod obfcurum adhuc fit atque incertum, anPythagoram his verbisinnuatHerodotus, Quicquid huis fit,in brutorum quoque corpora ex fententia Pythagorz animas migrare, teftis mon

CONTRA EPISOPVM WORCESTRIENSEM. 213 eft Lactantius; Pythagoras, inquit, zranfıre animas in nona corpora difputauit, Jed inepte, quod ex bominibus in pecudes, & expecudibus ins homines, & fe ipfum ex Euphorbo effe reparatum. lib. VII. de premiis diu.cap.X XIII. add. idem Lb. ALI. de Falf, Sap. Cap. XVIII. Quodfi ex difcipulorum placitis indicandumeft de mente fententiaque magiftri ; nouis adhuc argumentis ftabiliri hac fententia poteft. Empedocles namque Pythagorzús apud Diog. Laértium ita de fe ipfo pronunciat : Hoy yag war eye yevóuav uiedorender. Gduvog + claves 75 % && adds EuTugog indus. | ù Nam (memini) fucram quondam puer at= que puella, Plantaque & ignitus pifcis pernixque volucris, . §. IX. Satis, vt opinor, candide cumPræfule Worceftrienfi agimus, iis dum nos nuda uimus prefidiis,quibus alii quam maxime ad defendendum Pythagoram innituntur_. Nunc ergo iftud quaritur,an hac metempfychofis,qguam hunc in modum Pythagoras af. feruit, abfurda fit, & viro fapiente indigna., Quz res vt rite definiatur, poftulata quædam pramittam: primum illud eft, nihil dicendum effe abfurdum,nifiquod rationitam euidenter repugnat, vt quilibet homo vel me

X. APOLOGIA PYTHAG, PRAESERT. diocri ingenio pollens,ftatim ac cogitationes fuas ad ıllud confiderandung confert, errorem ac falfiratem deprehendat, ” Secundum | hoc eft,derebus quarum natura recondita eft & abftrufa, vt aut plane non, aut difficulter_ cognofti queant, fi quis fententiam fingula: rem foueat, eam abfurdam dict non poffes, > quamdiu non clara & diftinéta rerum ifta: rum deturcognitio. Tertiumhoc eft, feri non poffe, vt fententia vere abfurda plu _ num virorum mediacri faltem ingenio - pollentium & ratione fua vtcunque vtentium applaufüm promereatur : quartum de: | nique hoc eft, poffe aliquem virum fapientem eff, licet in quibusdam a veritate aber | vet. . | "€. X. Hzcpoñtulatanontantum æqua,, fed & tam manifefta effe pute, vt nemini te: | mere de illorum veritate dubium fuboriri _poffit. Quod fiautem alicui fuboriatur, ad | lud tollendum & veritatemhorum afferto- | . yumluculentius demonftrandam promtum | me paratumque effe profiteor, Proinde, mil fis ambagibus, ad illud quod nobis demon-. "ftrandum eft, nde eliciendum, me canfero. Prima itaque nulla modorationi repugnare | affero, vt anima de corpore in corpus mgr, __nedum vt tam euidenter repugner, ve quilivel mediocri ingenio præditus hac ftzum

CONTRA EPISCOPVM WOTCESTRIENSEM, 213 tim intelligere atque animaduertere queat, Subftribere huic afferto recufas ? agedum.s confidera naturam animæ,confidera metém- . pfychofin & demôftra natura anithe per metempfychofin deftrui atque euerti, & viétas dabo manus, Quod fifacere nequis, fatearis fane necefleerit, animarum metempfycho~ finrationi non repugnare. Sed propius ad . remaccedamus. Animam effe fubftantiam intelligendi, volendi aliisque facultatibus preditam,apud amnesin confefföeft. Ma- _ terialis autem fit an immaterialis, nobis quidem nunc tantisper perinde eft: nec enim_s philofophi ineofatis conueniunt. Permetempfychofin autem primo afferitur, quod 4nina exiftat ante corpus. Hoc fi ablurdum putas, oftende rationem,cur anima exiftere antecorpusnequeat. Tu credisanimam poft hominis mortem. finecorpore exiftere pof= fe: cedo. ergorationem cur etiam ante hoMinis generationé fola exifterenequeat, aut oftende caufam diuerfitatis. Anima, inquis , tama Deo creatur, cum hamo generatur,aut pertraducem propagatur, ergo ante hominis generationem non exiftit. Sed ponis aliquid quod non eft euitum, Ego fi diuiharum litterarum tantisper feponamus auritatem, inuertere hoc argumentum, poffam: anima exiftit ante corpus,ergo nec tum «eatur, cum homo generatur, nec per traduO4

216 Ons.X. APOLOGIA PYTHAG. PRAESERT. cem producitur. Quid autem obftat, quo minus Deus omnes animas fimul vno eodemque tempore vti angelos creauerit, quod recentiores Platonici afferunt? Non dicohzc itafe habere: hzc enim alia quzftio eft: fed faitem affero in his omnibus nihil quod rationi repugnet, inueniri. 6. XI. Sed pergimus. Per metempfychofin porro afferitur, quod anima poft carporis de frructionem fit fuperftes & quod corpori alis iusgatur, Hoccine abfurdum cenfes? cedo rurfus rationem, Animam poft corpus fuperftitemefle, ipfemet afferis, . Hoc ergo non eft abfurdum. Concedo, inquis: aft hoc abfurdurn, quod iterum alteri cor pori iungatur: fed dabis veniam quod nihil fine ratione credam, Enimuero fi femel.a Deo anima corporiiungi potuit „cur non & altera, & tertia, & quarta vice. Nullam video quz obftet, rationem. Quod enim femel a Deo fieri poteft, id fæpius poteft. Forte vnaquzque anima peculiare fuum requirit corpus? Aft probandum hoc eft, non faltem fimpliciter afferendum. Atque hac cum facillime procedant de corporibus humanis, nunc nullam caufam video, cur non & de corporibus brutorumconcediqueat. Precipuum qued ob- “flat dubium, hoc eft: anima hominis intel tectu &voluntate pradita eft: fi ergo in bruta

CONTRA EPISCOPVM WORCESTRIENSEM. 217 ta migraret,fequeretur aut iftud brutum cum. uoque ratione praditum efle, aut animam facultates fuas præcipuas amittere, Vtrumqueautem abfurdum videtur. Sed videtur: res falua eft. Certe brutis rationem tribuit Pythagoras, tribueruut & Stoici, & alii pra ftantisfimi philofophi. Nec ex modernis defant, qui cognitionem brutorum a cognitione hominum,non fpecie, fed gradu differ-. revolunt. Quicquid huius fit : lubentes fatemur, longe imperfeCtiorem effe brutorum cognitionem ,quam hominjs: fed hoc nom. obitat, quo minus anima , quzolim in homie ne fuit, iungi corpori bruti queat. Namque — hocipfo dum corpori brutorum iungitur, fimul impeditur,quo minus operationes & fa+ cultates fuas eo modo exerere queat, quo | easexerit, cum corporihominis ıundta eft, . Quo ipfo etiam patet, quid ad alterum mem brum, quod ceu abfurdum obiiciebatur, ree fpondendum fit. Anima fane corpori bryti iunéta anima manet, fuas facultates retinet, fed eas exercere nequit. Eodem modo hic fe res habet,ac fi homo ad perpetuum in» cludatur carceri, vbi necaurium nec oculo» rum aliquis vfus illiconceditur, Licet enim &iusmodi homo nec videat nec audiat quicquam, inde tamen non eft colligendum, eum nec oculos habere nec aures, aut viden-

as Ons. X, APOLOGTA PYTHAG, BRAESERT. di pariter ac audiendi facultate effe priua tum. Aft,inquis, contra hominis dignitatem eft , fi anima eius in brutorum corpora migret. Refpondeo : forte aliam hominis dignitatem tibi imaginaris , quam qua revera gaudet : forte & maiorem credis effe diftantiam inter naturam bruti & hominis, quamquzreuera eft. Sed meminiffe quo: que te oportet ,ex mente Pythagoræ atquê Platonis in poenam deliétorum a fe perpetratorum animas hominum fubire corpora bru« toram. Quod enim Aegyptii de animarum reuolutione dacebant, id altioris eft indagi nis,& alibi accuratius excuti meretur. lam vere fi quis magnorum criminum reus in carcerem effet coniiciendus, & is vera multis verbis canqueri vellet carcerem iftum (uz quam gesfiflet, perfanz minus conuenientem efle,cum tamen per crimina fia omnis bus digniratibus excidiffet , fummamques contraxiffet infamiam , nanne is rift atque cachinnis ab omnibus exciperetur? Pari profe@o ratiane fe gerunt,qui hominis dignita. ti-hanc migrationem repugnare cJamitant, non cogitantes hominem fceleribus variisque prauarum cupiditatum generibus fe polluendo,omni dignitate füa excidere, fe que ipfüm infrabrutorum conditianem pros cere,

CONTRA EPISCOPVM WORCESTRIENSEM. 216 - §. XII. Nouo nunc contra te:infurgo argumento, & metempfychofin abfurdam non effe,inde euinco , quad quicquid fere de animaafleritur, dubium eft, incertum, obfcurum, Vis rationem? Subftantiæ omnes hominibus ignötz fünt. Magna hac eft veri< tas. Vtinam omnes illam caperent. Deducemus tamen eam alibi. Corpus hominis adfpice vides accidentia,ftaturam,magnitu~ dinem „pattium difpofitionem , colorem.s, motuth &c. Quicquid vides, quiequid cas noftis,accidentia fant. Subftantiam ipfam | 5 te aut vifu aut inrellectu:affequi putas; erras; hzc mihi zque ac tibi ignota eft, lam verofi in rebus , quas fenfibus vfurpare licet, hoe ita fe habet, multa magis fane in rebus quz fenfus omnes fugiunt, hac procedet.s. Sane quidem ad animamnoftram quad ate tinet, quod intelligat , velit, &c. experientia ‘amnes dacet. Sed praterea nihil de anima ftimus, Accidentia quédam & operationes animz nobis cognitz (unt; quid anima ipfa fit,nema mortalium expedire poteft, Inhif ce itaque omnibus vr furmma eft temeritas -& ftultitia fuas de evusmodi rebus opiniones ‘pro demonftraticnibus venditare : ita non minor eft ftultitia temeritasque aliorum fta- “tim opiniones vt abfurdas reiicere, .Pone duos cœcos de colore iudicantes: & fi vous

320 Oss, X. APOLOGIA PYTHAG: PRAESERT. nigrum prorubro, alter autem pro viridi aut cœruleo venditaret’, vnusque alterius fententiam pro abfurda reputare vellet, quem is,putas,adftantium concitaturus effet rıfüm? Eodem fane modo fe res habet in omnibus fubftantiis rerum diiudicandis. Ergo concludo, cum naturaanimz eiusque fubftantia faltem fi rationis duétum fequamur,ab{condita nobis fit atque obfcura,non magis Ariftotelici fententiam Pythagorzorum ceu abfurdam, hoc eft natura animz manifefto & euidenter repugnantem reiicere poffunt: quam Pythagorzi fententiam Ariftotelicorum. Accedit,quod ftatus animz ante coniunétionem cum corpore, & poft fuam a cor . pore feparationem omnes zque lateat fi rure {us diuinarum lıtterarum tantisper feponamus auctoritatem. Quis ergo alterius hac dere fententiam ceu ineptam aut abfurdam reiicere poterit, qui fuam,fi omnes rationes probe circumfpexerit, profiteri ignorantiam necefle habet? . §. XIII. Scio equidem , quanti facienda fint in philofophicis argumenta ab aliorum exemplis petita. Lubens quoque fateor, eum rationem omnem eiurafle mihi videri, qui ideo fententiam aliquam veram exiftimauerit, quod multis, iisque forte fapien tisfimis aut doétisfimis viris fit recepta. Nul.

CONTRA EPISCOPVM WORCESTRIEN SEM, 221 lus enim mortalium hoc priuilegio , quod _ non errare poflit, gaudet: imo facilius error plurimos defenfores & affeclas etiam inter fapientisfimos inuenit , quam ipfa veritas, Nihilofecius & hoc apud omnes, falrem x quos rerum exiftimatores in confeffo pofi« tum effe puto,fieri non pofle,vt multi viri doétirem abfurdam & vere quidem abfurdam conftanter pro vera reputent. Abfurdum . autem, vtifupra demonftraui,hoc voco,quod rationi tam manifefto repuguat,vt fi quis vel mediocri ingenio pollens fententiam iftam cum re ipfa conferat, ftatim illam huic ree pugnare deprehendat. In metempfychofi itaque cum ita fe res habeat, vt illa a plurimis lisque fapientisfimis& diuerfarum præterea fectarum viris, imo integris fane gentibus, longo admodum temporis {patio fit afferta, concludo inde hanc fententiam neutiquam pro abfurda effe habendam. Enimuero ff naturz animz human metempfychofis ifta_ tam aperte repugnaret , vt Quilibet medio~ cri faltem ingenio pollens hoc deprehendere poffet,quis crederet Pythagoram , Plaranem, tot eruditos inter Ægyptios atque ipfos E- | brzos viros hoc non perfpicere potuiffe ? Nzt neceffe eft hos omnes pro fungis aliquis habeat, aut illud etiam quod demonftrare fuf=: cepimus, concedat.

222 Oss, X, APOLOGIA PYTHAG, PRAESERT. - . $. XIV. Regeris : concedo, quod non fit abfurda,aft negari tamen nequit,quod fit ere ronea. Nullahacdere inter. nos eft conttonerfia. Pythagorz autem , fi vel maxime pro . erronea habeatur,hoc fraudi effe nequit. Primo namque eft equidem hzc fententia erronea,fed ex ratione hoc probari nequit, Vtrumque énim ex hactenus diétis conftat,& ‘quod hac fententia pro abfurda non fit ha benda „& quod ex ratione demonftrari nequeat, eam effe falfam. . Ex fcriptura hoc probari poffe fateor: fed nemo puto philofopho Ethnico vitio vertet ‚tquod fcripturz facrz confentanea non doceat: Præterea tae men {i& ex tatione demonftrari posfit hanc fententiam efle erroneam, glorie tamen & exiftimationi Samii Senis parum inde decederet.- Namque etrarehumanum eft: & nee mo mortalium, quantumuis fapiens & eruditus vnquam vixit, qui omnis erroris fuerit expers. Autergo concedendum eft, nullum vnquam inter homines extitiffe fapientem, eum nemo extiterit, qui non in quibusdam errarit, aut fatendum etiam Pythagoram fe pientis yiri nomen tueri pofle,licet vel maxi me hac in re a veritateaberrauerit, §. XV. Ad quartum nunc acceditmus nefire difquifitionis caput ‚füpra itidem proe pofitum. Exiftimat enim. Worcefteients

CONTRA EPISCOPVM WORCESTRIENSEM, 22$ Preful,fi reête mentem eius retulit Jacobus Bernhardi,metemp{ychofin Pythagorzam & dorine Chriftianorum de refürreétiones mortuorum,& immortalitati quoque anima rum e diametro aduerfari. De priori facile hoc concefferim, Etenim fi vna anima plu» ribus corporibus iungitur,fequitur aut vnum ex ipfis corporibus tantum refurrecturum, © quo cum anima iterùm vniatur, aut reliqua corpota fi refurgunt, fine anima fore. Quodfiquis afferat, que etiam nonnullorum eft fententia diuinis tamen fitteris vt ego puto tepugnans, non idem corpus, quod dum vixithomo, animz coniunétum fuit,fed aliud quodcunque in refurreêtiohe cum anima vniendum ‚conciliari forte vtcunque etiam mortuorum refurrectio cum metempfychofi poffit. Sed quicquid huius fit,nonrepugna- _ mus, fed fatemur, confiftere metempfychofin cum refurreétione mortuorùm non pofle: aft quod Pythagorz hoc vitio verti queat, non video. Ethnicus fuit, non Chriftianus, _ adeoque quod ftatuerit,quæ Chriftianorum feitis]aduerfantur , in eo minime eft repreheridendus. Quod vero idem epifcopus aflerit, metempfychofin Pythagorzam ımmortalitatem quoque animorum deftruere, id me capere non poffe lubens profiteor, - Certe diflentiunt bic omnesantigul, qui vel u

224 Ons. X. APOLOGIA PYTHAG. PRAESERT. hanc ob caufam, vt animz immortalitatem . affereret,doétrinam de metempfychofi a Py- | thagora receptam defenfamque fuiffe, in- | __nuunt, faltem inter przcipua philofophiz Pythagoricz capita dogma de animz immortalitate,referunt. Pythagoras , inquit Ce cero, difcipulus Pherecydis opinionem de immortalitate animarum maxime confirméuit. lib.I. Tee feul. Ex quo hoc repetit Laétantius :- Pyche | . goras eiusque praceptor Pherecydes fuerunt,ques Cicero tradit primo de eternitate animarum die oxtaffe. lib. VIL, deprem. Diu,c. VIII, Et alibi Pythagorici & Stoici non nafci animas ,fed infi« _nwari potins in corpora& de aliis in alia migrare - dixerunt: non putarunt aliterfieri peffe,vt füperfint anime poft corpora, wifi videantur fuiffe ax te corpora lib. III. de Falfa Sap, Cap. XV EE, Diferte innuit,vt animorum immortalitatem affererent,induétos eos fuiffe ‚ad illaruman‚te corpora agovragéw ftatuendam. Sic & Diogenes Laërtius inter przcipua Pythagoe. re dogmata hocrefert, vo sv Oeóvior varov partem animaprudentie capacem (h,e.ahi_ mam rationalem) effe immortalem, cetera une mortalia. Et Plutarchus: Pythagoras fcilivet dixit ratione preditam partem non interire : eff animam quippe non Deum , fed opificium aterm Dei: brutam effe obnoxiam interitui. de Placit. PhiloflibäV.c FU, Et fang quod illi quimeseme

CONTRA EPISCOPVM WORCESTRIENSEM, 225 nn nn empiychofin ftataunt, non point; non anirum immortalitatem admittere,per fe pate. Et.indé confirmari poteft, quod Ægydum: dogma metempfychofeos excount, pro;inuentoribus etiam fententiz de animarum immortalitate habitifint. Hinc ‘Herodotus: Aegyptiiprimi fuerunt, quidixerunt, ws avSeaims uxt atavates Est, imam hominis effe immortaiem; loc. fupra cit. quid opus afferrein re non incerta nec. lubia,argumentanon neceflaria. Id faltem ddimas,rationem,qua fententiam faam ftavidetur Worceftrienfis, tam infirmam ¢, vt fe ipfum refutare videatur. Si,inquit, vin bomines aque ac bruta migrat, fequitur Hintercedere diferimeninter animas bruto- EEShominum: ac quemadmodum ille intereGmbortalesfunt,ita has quoque interituie/fe moxie, Miratusfäne fum atque obftupui, U legi: nec. enim, putaui fieri poffe, vt ore tam aperte:in leges tatiocinandi scare pollet. HONE Nämquein hac ratiocinas n- matque, fequelam omnes defideant, -: Cur enim non inuerti, poffit argus neu muß inter. animas brutorum ac bominum WR m intercedit dliférimen, ergo immortales ea brutorum,vt hominum anime fantim ‚Et ita quoque iuxta Pythagoras mi darchadendam erat, quippe de qua atis

Q SERT Gaisconfena ao! deuoluis quite rum aut etiam hom les?) À a hac ‚&ocu ftia, vt nefapiei digi i Googh C

\ _ CONTRAEPISCOPVM WORCESTRIENSEM, 227 hauftam apud Græcos diffeminauerit >; mide quo patto Pythagoras aut eius inuennem fibiafferere, aut ex ea gloriam capta- Potuerir, non video. au autem ex Hew hic opponipoffet, ad id iam fupra as refponfumef. We XVI. ‘Aft mendaciis tamen & figmen“En puerilibus hanc fententiam fülire'agereffus eftPythag oras, Dixit e+ alidaanimam in Hermotimum, hurrhum;Pyrrhi in Pythagoram migraf o fanéanimprudentius quicquams 1 aut dicipotuerit, dubitat Worce;Prxfül. Sed dicam breuiter,quæahac dere fedeat fententia. Nunci poffum vt credam, Pythagoram talus perfuadere voluifle, quod eid reuera contigerit. Sed cum juodamdeclarare vellet, quo pa: chofis ifta Hi sdefeipfis finxerunt, Atque

RESTE | cum reputauerit, at, | Pr em. rerune ach Cuiusrei E Bruis hera: te’Bere ane ; „ referant, fed Hr en p dem modoferiem iftins) pe ant nomina, ee ef, …. ‚Idquod,nifal st hade 5 (Fart u piorzeatj Google nn

RR ONTRA EPISCOPVM WORCESTRIENSEM, 229 Sed quid hacadPythagoram? Deinde 1e arbitror virum iftum fapientiffimum.s : vegyptiis aliisque gentibus,apud quas fa- | itiæ ftudia olim floruerunt, multa acce> arcana, & profundiusin natura recelvenetrafle, quam hodie quisquam pene-' epoteft Ergo& permagiam naturalem’: ere quzdam potuit, quz præftare hodie, iopoteft. Ea autemeft hominumindotfiab aliis præftari vidéant, quz fuas viuperant,ftatim concludant, hzc aut fita: aut vim quandam préter aut fupernatum concurrere. Quod iudicium quam, ‘um, quamque temerarium fit, non ne-, :eft vt pluribus edifferam. Quibus omis &hoc addo,cautelegendoseffe veteres, ‘cumfpecte,ne eorum fententiam minus e percipientes fraudem faciamus Pytha, Exemplohoc fit. Exagitat Worcenfis Preful Pythagoram, quod concencorporum coeleftium {uauiffimum au-sfe percipere dixerit. Jam notum quieft, quod Pythagoras de totius mundi’ ‚orumque celeftium harmonia multa afecerit, aft quod füis perfuaferit, fe auscorporum celeftium concentum perre,id an unquam afferuerit Pythagoras, edubito. Nec fuccurrit ex veteribus qui modi quid de Pythagora memoriz proP 3

jonas ( arts

CONRAINRESCORINE WORCESTARENER.BL Fonte Tertio denique petulanti eo ' sum; quk.fapientifimis viris pro lubitu in- . fütrant„ hoc: ip frenum aliquod iniiciaj baard u De | OBSÉRVATIO x. PARABOLANI AN MEDICI, AN MEDICORVM MINISERIE - . re 4, ' SVMMARIA. E ta iuris ex 117.8 18.C. de Epife. &Cle- Bis $.LIL. Intentio nofra. Ÿ ML. Auto„res infpehs aut infpiciendi$. IV. Vocis confti} ah Sichrara quorundam emendafiones SN. “WP artitio dicendorum, - Quid fint Parabolani, aghatentiadue SVL Occafio diffentiendi S.VIL © phiccafio tot eiymologiarum, SMX, Sententia arabolawas elle Medigos , & dutores | NIX. 4 Medici ‘bon iuxta ac mali Betr? §, X. XL.In Sequioreni fenfum , Petrarch’, XI. Alter Panpr- “In meltöremfenfum locus Vile ~ x x, XVI. “Erymólogie va2 ola,$:KVN. que inter. > a retenfentur§. XIX. valle bömonymia, denvtantis mdinemSAX ‚Dieedochicevere is XXI, Parola,Parole; Phlabra, repart + XRIR,Eee