Show full text4 pages
Page 1
View in PDF(opens in a new window)PATON,
Valen, WA
ceESnE
Aal.am bl;chi de Wks Thhagortea
A Poilologus S/ (187 27 7729777,
L'auteur propose une série de corrections annotées pour les passages
‘suivants du texte établi par Nauck :.9 5; 524; 66 10; 719;97 3;.101 6;
1121; 113 125.118
7; 119 1; 180 12.
Page 2
View in PDF(opens in a new window)medicus.
Haec
autem
mascula
caesura
maria) exstat sola in tredecim*),
(apud
antiquiores
priconiuncta autem cum semiseptenaria in totidem versibus. — Duo spondei in uno commate
(pes II et IIT) sunt positi v.31,
tres spondei in hexametro continuati (pes I seqq.) v. 11 et v.15;
versus spondiacos habet
poeta tres, in v. 4 Etherdutye, v. 69 reyvñsavro, v. 71 rouniAkovsu.
— Hiatus nothi primum
generis
unum
exemplum
exstat
in
semiquinaria v.57 pus érivatves (sic recte a Brunckio et Meinekio
pro repipaiveo vulg. vepositum); alterius generis exempla sunt:
Y. 13 naxapıarr' el,
y. 47 TÉVOU PI ov
(quod Meinek. in rövov
Epyov mutare vult), v.22 tiuevat: et, v.43 amet où
et voi in secunda secundi pedis v. 69, in secunda tertii vv. 34.41.44. 59,i
eadem quinti pedis v.59.
Hiatus verus v. 17 tt è
68 ot ex Homeri imitatione admittitur. — Atticae
correptionis
exemplum
non
exstat
in
fragmento.
et v. 19
quae
—
dicitur
Brevem
in vocabuli fine ante mutam cum liquida productam in
arsi habes: v.10 todto| poets, v.07 mote Kap,
v.67 dro
Bispaporow,
ypady, nisi
v. 69
mepi
ypol;
in thesi v. 53 ur
praeferas scribere pre ys ypavv,
poterat.
—
Brevis
producitur
syllaba
ubi ye ante
finalis
ante
yp facile
vocalem
excidere
arseos
vi
semel v. 39 othtyv Aayadoisı. — Elisionem
patiuntur hae voculae: post arsin [ pedis GAR vv. 5.15.87,
vv. 20. 85. 70, unt v. 47; post arsin II pedis und v.16,
©
è
vv. 22. 88; III pedis o” v. 22 et deddnx *) v. 88; IV pedisè’ y. 47;
V pedis und’ v.30, unt v. 57.
Inter tertium et quartum pedem
u7,0° v.31, quartum et sequentem è’ v. 23, post quintum è’ v. 16,
nat’ v.32, pai v.48, an’ v. 51 et in theseos prima brevi
Ô v.45 (ped. II) ©’ v. 2, pad’ v.50 (ped.IID) et © v. 26 (ped. V).
8) Sola penthemimere incisos versus Nonnum eiusque scholam cautissime evitasse notum est, cf. H. Tiedke „Quaest. Nonn. Specimen“ diss,
in. Berol. 1873 p. 2 seq.
*) Apud Nonnum nullum verbum eliditur cf. A. Ludwich. „Beiträge
zur Textkritik d. Nonn.“ p. 17,
Gothae.
6.
M. Schneider.
Ad Iamblichi De Vita Pythagorica librum.
Pag.
9. 5 (Nauck)
LUE de tHe edyevetac Asyouévre rap
TOic moàltare TOUTE TLC TOV TApA Toi: 2apiotc Yeyevnpevov
Arékkwvos adrov elvar orsl.
Seriberem tottys De tH: edyevelas
<i> Asyouévys — — — route TE — — — auvypovey And
Áwmyos x. T. À.
Pag. 52. 4
yvwpluots, otmep éxadodvto moAttixol xal oixovopixot Tivec “at vopoderixol Svtec.
Prius
zat a Cobeto expulsum
redeat in suum locum ante rodttixol.
Pag.
66. 10 GodFvar adtm ypyyaticactar
dno yemperplas.
Page 3
View in PDF(opens in a new window)Malim 6o077yar, cum parum probabile sit permissum esse ei
arcanam illam doctrinam vendere.
Pag:71. 9 udhtota uiv év lepots, el dE ph ye, &v éuolote
rémots. ‘In locis similibus’ Lat. Interpr. Sed credo haec loca accuratius definita fuisse et, pro bpolas, ëvi gote reponendum esse.
Pag. 97. 8 Desaadpevóv TTeva. Tv Tpéspewy auraxetpa veyen
vrMEVOV TOV BITS sav, Uri Aruxplvasdar adr, éxepougvon
ù & Tod bg2.7.
hk. Perspieuum est deesse aliquid. ‘Non
respondit ei’.
Nec mirum nihil sciscitanti!
Sed, cum érepésüa
nihil prater interrogare significet, legendum est y763v Anoxpivaclar érepouive. dyxetpévou DE TOD apéro 4 T. À.
Pas. 101 6 zal Epos 62THY adrÓy Rpayparsiav dEtdv Ty
Ödksızy
eivar
TD
Glougvw
zobTwy vat DEG4 vepa.
Deobe etvar, Tuig 8’ sdrDeuav batepov
Ital’.
Si scripseris xat Choe
(sic Kuster)
dE Ti RAN rparyuarelay détoboty avipwrw Gextéov etvar TW
Tt. À., habebis verba a sententiae nexu haud abhorrentia. In
seqq. perierunt quaedam, velut cots 6’ sÜnUetav Hatepov tout
<brokaugdvoosty Arodoruaistéa> xal Aupötepn.
Pag. 112. 1 tiv uêv Önvov tis Apyias. vat Th vshav xal To
moppsy. Pro ruppsv Wakefield conjecerat porapdév, et ita edidit
Nauck. Sed ROA retinendum est. Cf. Plat. Qu. Rom. 26 06
Yap array onal mos Tw geha, % To dhovpyov strstv ‘Aohepd psy
Th stuard, Ooksod 6 Ta ypwuara. Apparet e Plutarchi loco
nigrum colorem dupliciter dis ingratum esse (1) quod interdum,
sicut purpura, arte fit non natura, (2) quod etiam si a Naturae
officina prodeat non tamen simplex est sed msptzpyov. Credo, ut
lacunam, quae apud lamblichum extet, compleas, non aliter scribendum esse nisi Tov usv Önvov zis Apylac, <tijs de meptepytac>
wal To péhay zal To moppóv.
Ibid. infra ñ ATEN 7, Vakazen, repıppulvesdar, TH TPWTW
yevopévo zat zakktorp TOY Övrwv otabuwusvw THY TTY TOV
arävrwv. Ita F. Locus insanabilis, etiamsi cum Obrechtio inseras ea,
quae paullulum infra a contextu suo semota inveniuntur.
In initio
scribendum, ut opinor, &% ypusob Jahatty meprppatvesttar. Hoe
enim habuit novi suique proprii Pythagorae praeceptum — aquam
marinam non nisi ex aureo vase sumendam esse; nam aquae
marinae in lustrando usus, aliunde, ut perfrequens, notus est.
Deinde ut sententia quidem, non ipsa scriptoris verba, redintegretur
Gano Tob Tpwtov vat xaAAlatov TOY Ovtm@y vat & oradu@peda thy
TV TOY ómdvroyv THY THWTYY Yovyy The O{PIs obsews val TpoOY THs moors val xoworépas Gayo Aapsdvevta.
In antecedentibus vero miror quomodo effugerit homines doctos correctura dv
TL<vI> dxovatoy alpa, TÉVTAL.
Ibid. infra thy muestépav age TOY ayabav oùy you~
wevos Ôety Thy toy Bev amohetrety dy. Scriberem ext Tie
Tv Deby Arohsiretv 30/7is. Le. Ev sopt. Amokeıneiv est cessare.
Pag. 113. 12 ds mep! Tv Quyrv zat Ty odotay aüris thy
Page 4
View in PDF(opens in a new window)zpbryv Tüv Svtwy œÜoec.
Lacunae, ut videtur, fere sic explendae.
<xal> thy npwtyy TOV dvtwv pÚsctv ANOPAT>ELC.
,
Pag. 118. 7 Kerpoypyatwy tidy
oyxors.
est.
hoytwv 7, pop trois
Quod coniecit Kuster, motteypyotwy, a sententia alienum
Malo yerporhr,bóv.
Pag. 119. 1 % vai év tH eorwrxarerov 7 To dtafowpevoy
ev tm tetpaxtoc. Ita F. èv tH Est xat aevzotw Cobet, et ita
edidit Nauck. Sed credo legendum esse èv to gotw 1 val, adto
87, To StaBowuevoy ev TG, Terpaxtüc.
Pag. 180. 12 dtwÿoupévous try Aôpiav.
cui insit notio qui traiecturi sunt.
Quaeritur verbum,
In antiquo codice forte
extabant vocis dtaxopSuevopévove vestigia haec Al. . 0.0.
EY . MENOYC unde ortum, neglectis e scribarum consuetudine
intervallis, diwtovusvove.
Grandhome, Aberdeen.
W. R. Paton.
7.
Zu Tacitus Historien.
In Tacitus Historien IV 58 hat der Codex Mediceus folgende
Worte: Dein virgines Vestales cum pueris puellisque patrimis matrimisque aqua trimis e fontibus amnibusque hausta perluere. Im Vorhergehenden wird erzählt, daß Vespasian, nachdem die Ruhe in
der Stadt hergestellt war, sogleich den Plan faßte, das von den
Vitellianern angezündete Kapitol wiederherzustellen, und den L.
Vestinus damit beauftragte An der Weihe des Ortes, der für
den ‘Tempel bestimmt war, nahmen auch die Vestalinnen teil.
Alle Erklärer mußten hier an dem Worte trimis Anstoß
nehmen, da es nicht zu übersetzen ist.
In dem Codex des
Agricola finden sich die Worte: aqua trinis (a. pr. m., ternis a.
sec. m.) e fontibus omnibus hausta.
Hier ist zunächst trinis oder
ternis zu verwerfen, weil die Distributivzahl nicht paßt. Omnibus
wird durch Nachlässigkeit des Abschreibers aus amnibus, welches
die besten Handschriften haben, entstanden sein. In den Ausgaben des Puteolanus, Beroaldus und Rhenanus lautet die Stelle:
a quatrimis et fontibus ommibusque hausta.
Das Wort omnibus ist
auch hier jedenfalls auf eine Nachlässigkeit des Abschreibers zurückzuführen. Ferner machte der unwissende Abschreiber aus
den Worten aqua trimis, welche er nicht erklären konnte, a quatrimis, welche fast noch dunkler und unlateinischer sind; um quatrimis mit fontibus zu verbinden, änderte er das folgende e in et.
Ebenso wenig läßt sich aguaturis, welches der Codex Parisiensis,
und aquarinis, welches der Codex Budensis hat, erklären.
Die Lesart agua vicinis e fontibus, welche Rycke vorschlägt,
scheint mir zu sehr von den Handschriften abzuweichen und auch
nicht den richtigen Sinn zu geben, da es klar ist, daß das Wasser
nicht aus weit entlegenen Quellen und Flüssen geschöpft worden
ist. Jacob Gronov liest: aqua vivis e fontibus, was Ruperti auf